e-mail

Με ψίχουλα δεν βάφονται αυγά

Προς κ. Φοίβη.

Εντυπωσιάστηκα με τη σπουδή γνωστών καλλιτεχνών να προλάβουν ώστε να διατηρηθεί στη θέση του ο διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Γ. Λούκος.

Ωστόσο εκείνο που με έβαλε σε σκέψεις είναι ότι οι υπογράφοντες είναι κυρίως καλλιτέχνες που όλα αυτά τα έξι χρόνια της διεύθυνσης του κ. Λούκου στο Ελληνικό Φεστιβάλ (Επίδαυρος – Ηρώδειο – Πειραιώς 260) είναι οι πλέον ευεργετηθέντες με οποιονδήποτε τρόπο κάθε χρόνο.

Γιατί όμως τέτοιος πανικός; Δεν υπάρχει δηλαδή κάποιος άλλος που θα αναλάβει τη διεύθυνση, ή μήπως ο κ. Λούκος είναι αναντικατάστατος;

Επειδή παρακολουθώ με μεγάλη προσοχή τα φεστιβαλικά δρώμενα υπό την διεύθυνση του κ. Λούκου, δηλώνω ότι η θητεία του είναι άκρως αμφιλεγόμενη. Επομένως, ας δοθεί η ευκαιρία και σε κάποιον άλλον με περισσότερη έμφαση στην ελληνικότητα του χαρακτήρα του Φεστιβάλ και με λιγότερη εξάρτηση από υπογραφές συμπαράστασης.

Γιάννης Μόρτζος,

ηθοποιός – σκηνοθέτης

Το πρόβλημα δηλαδή, αγαπητέ Γιάννη, είναι το ποιος θα είναι στο τιμόνι ενός πολιτιστικού φορέα σε τέτοιες μαύρες εποχές; Δεν είναι ότι το πρώτο θύμα των περικοπών είναι ο πολιτισμός στην Ελλάδα, που ακόμη τον πουλάει ως μεγάλο της ατού; Θα μου πείτε, με τα ψίχουλα που θα έχουν απομείνει για το Φεστιβάλ όποιος και να έρθει δεν θα μπορεί να κάνει και «παπάδες». Ισως όμως με τα λίγα κάποιος να μπορεί να κάνει περισσότερα, αντί για αρκετά με τα πολλά…

Την αναλογικότητα την πήρε (χρόοονια) το ποτάμι

Καλημέρα σας κ. Φοίβη μου.

Σας παρακολουθώ καιρό τώρα και από τα γραφόμενά σας υποθέτω ότι δεν έχετε παιδάκια, όπως κι εγώ, γι’ αυτό και αποφάσισα να σας πω τον πόνο μου γιατί οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν.

Είμαι 50 χρονών και εργάζομαι ανελλιπώς 32 χρόνια. Οι περισσότερες γυναίκες σε αυτή την ηλικία έχουν παιδάκια, συνήθως σε ηλικία που δεν χρειάζονται τόσο μεγάλη φροντίδα, αλλά το ελληνικό κράτος που διαχειρίζεται πάντα με δικαιοσύνη τα θέματά του δίνει σε γυναίκες από 50 χρονών τη δυνατότητα να συνταξιοδοτηθούν με πολύ λιγότερα χρόνια (από 17,5 και πάνω νομίζω). Ετσι θα προλάβουν κι ένα καλό εφάπαξ καθώς και ρύθμιση σύνταξης πολύ μεγαλύτερη, αφού τα νέα μέτρα έχουν φέρει τους μισθούς μας στο μισό.

Οι γυναίκες που έχουν παιδιά συνήθως χρειάζονται άδεια όταν γεννάνε και όχι όταν τα παιδιά τους είναι 15 χρονών. Τα 50 στις ημέρες μας είναι συνήθως παραγωγική ηλικία για τους περισσότερους. Με ποια λογική κάποια που δεν έχει παιδιά θα αναγκάζεται να δουλεύει 42 χρόνια και κάποια που έχει παιδιά μόνο 18 (homework);

Γιατί το ποσό της σύνταξης δεν είναι ανταποδοτικό και αντίστοιχο των ασφαλιστικών κρατήσεων και είναι ό,τι νά ‘ναι;

Σας ευχαριστώ. Αννα Κανάκη

Επειδή, αγαπητή Αννα, το πρόβλημα τούτης της κυβέρνησης (και του ελληνικού ασφαλιστικού συστήματος) είναι πώς θα κόψει από τα έτοιμα και καλοπληρωμένα από τους εύκολους στόχους που δεν μιλάνε και δεν λαλάνε για να βγάλει υποτίθεται τα πολυθρύλητα 11,8 δισ. ευρώ. Επειδή τους είναι πιο εύκολη η κάθετη, εξισωτική και ισοπεδωτική λογική παρά η αναλογική – όπως και στο εκλογικό σύστημα, άλλωστε. Επειδή δεν θα αντιδράσετε εσείς και οι άλλες γυναίκες που δεν έχουν παιδιά, καθώς τόσα χρόνια έχετε δεχθεί αυτό το σύστημα να είναι άδικο ακόμη και προκλητικά άδικο υπέρ κάποιων «ειδικών» ομάδων, κυρίως στο Δημόσιο. Και επειδή, εντέλει, θα εξακολουθήσετε να μη μιλάτε και να μην κάνετε – ή να μην μπορείτε να κάνετε – τίποτα κι εσείς και τόσοι άλλοι αδικημένοι ενός συστήματος κατά το οποίο οι ισχυροί με την ψήφο μας το φτιάχνουν πάντοτε εις βάρος των ανίσχυρων ή αμίλητων.