[Ιστορίες Συνωμοσίας] Να γυρίσει η προσφυγιά

Παρατηρώ την αυγουστιάτικη ευρυχωρία της πόλης και ένα ξεχασμένο σύνθημα από τη δεκαετία του 1970 επανέρχεται αναθεωρημένο για να πριονίσει τις αντοχές και τις διαθέσεις μου. Σαν πρόσφυγες ενός αλλιώτικου εμφυλίου φαίνονται στα μάτια μου οι τελευταίοι αδειούχοι του καλοκαιριού. Μα γιατί το καθυστερούν; Πότε θα έρθουν, πότε θα γεμίσουν τα διπλανά γραφεία με χαρτιά, κινητά, σιωπές, τσαντίλες, φωτισμένες οθόνες, με τα στρεσαρισμένα πρόσωπα και τα σηκωμένα φρύδια των τελευταίων μηνών; Πότε, αχ πότε θα ξαναβουτήξουμε όλοι μαζί στην κολυμπήθρα των εθνικών μας παρεξηγήσεων: από δω οι «ξεσηκωμένοι», από κει οι «σκεπτικιστές»;

Ο εξοντωτικός διχασμός εντός του οποίου συνυπήρξαμε για έναν ολόκληρο χρόνο ενισχύει, ως φαίνεται, την απροθυμία μας για πραγματική επιστροφή. Η Αθήνα, αυτές τις μέρες, είναι σαν το ποτήρι, ανάλογα πώς το κοιτάζει κανείς: μισογεμάτο ή μισοάδειο;

Δυο εβδομάδες τώρα εργάζομαι ωσεί παρούσα, την ώρα που άλλες χρονιές δεν έβλεπα την ώρα να αφήσω τα βρεγμένα μου στο πορτμπαγκάζ και να τρέξω ν’ αρπαχτώ από το πληκτρολόγιό μου όπως στον «Ναυαγό» ο Τομ Χανκς από τη σχεδία του.

Οπως θα δείτε και παρακάτω, η αυγουστιάτικη παράνοια δεν είναι διόλου προσωπικό μου κοπιράιτ. Εχει καταγραφεί από την επιστήμη πολύ προτού προσχωρήσω με την εξαιρετική επιτυχία την οποία ήδη διακρίνατε.

Η αλήθεια είναι πως έρχομαι από προπόνηση. Στη νευρική διαδρομή από τον Αγιο Σώστη ώς τη Μιχαλακοπούλου, ένας ταξιτζής, λάτρης του σπινιαρίσματος, του προφορικού λόγου και εμπειρογνώμων σε θέματα διεθνούς οικονομίας και γεωπολιτικής, πρόλαβε να με κάνει εξπέρ όσον αφορά το μέλλον της Ευρώπης, την αναθεώρηση του Μνημονίου, τη συμμετοχή της Μέρκελ στη σύνθεση της Νατσιοναλμανσάφτ, την εισβολή των Κινέζων στο αμερικανικό real estate και τον ύποπτο ρόλο της Ταϊβάν σε όλα αυτά.

Δυο άνθρωποι σε μια κίτρινη καμπίνα στη μέση της άδειας Καλλιρρόης – και ιδού τα χάλια μας. Σκέψου τι έχει να γίνει έτσι κι αποφασίσουν να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι. Εκτός κι αν είναι αυτό το βαθύτερο νόημα της επιμήκυνσης, χάριν της οποίας ο Πρωθυπουργός θα βάλει αύριο-μεθαύριο σε δοκιμασία τον αμφιβληστροειδή του. Μια παράταση, ένα slow down μέχρι να χάσουμε το παιχνίδι από τα αποδυτήρια.