[Ιστορίες Συνωμοσίας] Διπλό σκιφ βαρέων βαρών

Με όποιο αξάν και να το λαλήσει κανείς, το σύνθημα «Ζήτω του μονίμου» είναι διαχρονικό και δεν χάνει ούτε κεραία από την αξία του. Το λέει κι ο νόμος του Πασκάλ κι η αρχή του Αρχιμήδη. Σε όλες ανεξαιρέτως τις ιστορικές εποχές και κάτω από όλες τις πιθανές πολιτικοοικονομικές συνθήκες, το δίκαιο του μονίμου σέρνει καράβι. Και τι καράβι! Δουλεμπορικό, καμαρωτό και τρικάταρτο με τρεις σειρές μαύρους (του ιδιωτικού τομέα) κάτω στ’ αμπάρια, να λαμνοκοπούν αγόγγυστα με τον ρυθμό του βούρδουλα, έι-οπ, έι-οπ. Οποιος κουράζεται, περισσεύει ή τελοσπάντων χάνει την αυτοσυγκέντρωσή του τον ποντίζουν με συνοπτικές διαδικασίες, να ‘χουν μετά τα συνδικάτα την ευχαρίστηση να ρίχνουν στεφάνια στη θάλασσα δημιουργώντας άλλη μια τρύπα στο νερό.

Σέρνει κι άλλα ενδιαφέροντα πραγματάκια αυτό το μη μου άπτου των Δημοσίων Υπαλλήλων, και απορώ τι έπαθε ο κύριος Κουβέλης και μοιράζεται τις επιφυλάξεις του Ευάγγελου Βενιζέλου σχετικά με την εφεδρεία. Μαζί τούς διορίσανε ή μήπως υπερασπίζονται την έσχατη παραμόρφωση του σοσιαλισμού, που δεν είναι άλλη από τον κρατισμό;

Ας κρατιέται κανείς απ’ όπου νομίζει, αρκεί το κλαρί να μην είναι σαθρό και το ρεύμα θολό κατεβασμένο. Το θέμα είναι ότι, με τούτα και μ’ εκείνα, προετοιμάζουν και οι δύο μαζί μια πρώτης τάξεως δημοσιοϋπαλληλική μαγιά για τον Τσίπρα, ο οποίος σκέπτεται με τα σωστά του να τους διπλασιάσει όταν έρθει εν τη βασιλεία του. Ασχετο: Με την ίδια πολιτική συμφωνία και με τις ίδιες κόκκινες γραμμές θα φτιάξουν αύριο – μεθαύριο την αριστερόστροφη τρικομματική κυβέρνηση; Το λέω γιατί πρέπει να το ξέρω από τώρα. Αλλιώς πώς θα αναπτύξω κριτήριο;

Να ξέρω, φέρ’ ειπείν, υπέρ ποίου θα πάει το τριαντάρι που θα κοπεί από τις συντάξεις του ΟΓΑ και υπέρ τίνος τη μονιμότητα θα χαρατσώνομαι μια ζωή και με το χαμόγελο στα χείλη.

Ετσι όπως ήρθαν τα πράγματα, λογαριάζω σαν τυχερούς εκείνους που κατεβαίνουν προς τη συνταξιοδότηση με την τσουλήθρα της εφεδρείας . Κι αλίμονο στους μαύρους κωπηλάτες που λέγαμε δυο – τρεις παραγράφους πιο πάνω. Στον ιδιωτικό τομέα μαζεύουν τα αίματα με τη σφουγγαρίστρα και ο Βενιζέλος με τον Κουβέλη κοιτάνε μην τους τραβήξει κάτω από τα πόδια η ΑΔΕΔΥ το χαλάκι που οδηγεί στην πόρτα του Παραδείσου.

Ο Τ. Θεοδωρόπουλος κάνει χρήση της καλοκαιρινής του άδειας.