[Διαστάσεις] Χαλέπι καλεί Λονδίνο
Μικρά παιδιά στο Νταμπέκ, κοντά στο Χαλέπι, ελπίζουν στη νίκη κατά του Μπασάρ αλ Ασαντ
Οι σύροι αθλητές που αγωνίζονται στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου δεν θέλουν να μιλούν για τον πόλεμο που μαίνεται πίσω στην πατρίδα τους. «Ποτέ δεν μιλάμε για αυτό», έλεγε χθες η Μπαγιάν Τζούμα. Η νεαρή κολυμβήτρια είναι από το Χαλέπι, την πόλη όπου δίνεται επί του παρόντος η «μητέρα όλων των μαχών», με μια γιγάντια ανθρωπιστική κρίση να σοβεί. Εχει οικογένεια εκεί, είπε πως βρίσκεται σε επαφή μαζί τους και ανησυχεί για αυτούς, «λιγάκι, όχι πολύ».
Αλλά οι πληροφορίες που φτάνουν από το Χαλέπι είναι τρομακτικές. Η Διεθνής Αμνηστία μιλά για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, από τους στρατιώτες και τους παραστρατιωτικούς Σαμπίχα του Μπασάρ αλ Ασαντ. Εκτελέσεις, «εξαφανίσεις», βασανιστήρια, όλα είναι μέσα στο παιχνίδι. Και η βία, ως γνωστόν, φέρνει βία. Μαρτυρίες ανταρτών, όπως αποτυπώνονται στα ρεπορτάζ των ξένων δημοσιογράφων και στα αυτοσχέδια βίντεο που ανεβαίνουν στο Ιντερνετ, αποδεικνύουν πως η ωμότητα δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κανενός στρατοπέδου.
Ο Αχμέτ είναι αντάρτης. Καγχάζει καθώς αφηγείται την ιστορία του «Ραμί», του σνάιπερ του κυβερνητικού στρατού που είχε ακροβολιστεί σε έναν μιναρέ και πυροβολούσε αδιακρίτως – μέχρι που συνελήφθη από μέλη της ταξιαρχίας του Αχμέτ. Οι αντάρτες έστησαν τον Ραμί δίπλα στον τάφο του. Εκεί έγινε η «δίκη» του. Μίλησαν μερικοί μάρτυρες, ένας από αυτούς είπε πως έχασε δυο γιους εξαιτίας του. Και μετά, ο Ραμί εκτελέστηκε. Ηταν και ο τάφος έτοιμος δίπλα, όλα έγιναν γρήγορα και «καθαρά». Οπως λέει ο Αχμέτ, «η κουλτούρα των δικηγόρων έχει παρέλθει. Θέλω να πω, ένας τύπος σαν αυτόν, εσείς ποια πιστεύετε πως θα έπρεπε να είναι η μοίρα του;».
Βίντεο που έχουν αναρτηθεί στο Ιντερνετ (φέρεται να) δείχνουν εκτελέσεις Σαμπίχα και τους αντάρτες να πανηγυρίζουν σε ένα αστυνομικό τμήμα στο Χαλέπι γεμάτο πτώματα. Σε ένα σχολείο της πόλης, δημοσιογράφοι είδαν έναν ηλικιωμένο με μάτια πρησμένα από τα χτυπήματα και αίμα να στάζει από το στόμα• υποβασταζόταν από άνδρες που δεν σταματούσαν να του ζητούν συγγνώμη – ήταν ανακριτές, και τον είχαν περάσει από λάθος για μέλος των μισητών Σαμπίχα. Ενας αντάρτης μιλούσε για έναν άλλον αιχμάλωτο, κι αυτός θεωρείται παραστρατιωτικός του Ασαντ. «Ακόμα και εγώ είχα την ευκαιρία να τον πατήσω κάτω», έλεγε. «Του αξίζει να πεθάνει. Εχει βιάσει γυναίκες και έχει πυροβολήσει διαδηλωτές. Ολοι στο Χαλέπι τον μισούσαν και τελικά έπεσε στα χέρια μας. Σίγουρα θα εκτελεστεί». Αμέσως; Ρώτησε ο δημοσιογράφος. «Οχι, θα τον στείλουμε να δικαστεί, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ να μην καταδικάζεται σε θάνατο», απάντησε ο αντάρτης. Ποιος δικάζει; – είναι το εύλογο ερώτημα. Η σαρία, ο αυστηρός ισλαμικός νόμος, δικαστές και κληρικοί που έχουν εγκαταλείψει το καθεστώς. Η νεαρή κολυμβήτρια στο Λονδίνο έχει τόσο πολλούς λόγους να ανησυχεί…