Από το Λονδίνο με αγάπη
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Εμείς ήμασταν καλύτεροι. Δεν χρειάστηκε να το πολυσκεφτούν οι «εύζωνες» του ελληνικού κυβερνοχώρου. Πήραν αμέσως το ελληνόμετρο. Εμείς την είχαμε λαμπρότερη την τελετή. Είχαμε μεγαλεία. Τι να μας πουν και οι Εγγλέζοι.
Αλήθεια, τι μας είπαν οι Εγγλέζοι;
Μας είπαν ότι το πρώτο καπιταλιστικό έθνος στην ιστορία μπορεί ταυτόχρονα να είναι υπερήφανο για το σύστημα δημόσιας υγείας. Οτι η οικονομική πρόοδος μεταμόρφωσε τους υπόδουλους αγρότες σε χειραφετημένους εργάτες. Μας είπαν ότι στον κόσμο που δημιούργησαν με τη βιομηχανική επανάσταση, βάθυνε η δημοκρατία και απλώθηκε η ευημερία.
Δεν έχουν Μεγαλέξαντρο οι Εγγλέζοι. Δεν μας πλάσαραν κανέναν στρατηλάτη, κανέναν φιλόσοφο. Ακόμη και τον Σαίξπηρ τον παρέδωσαν στο στόμα ενός ταπεινού μηχανικού. Ενός ρηξικέλευθου εφευρέτη που έχτισε γέφυρες, σιδηροδρόμους και ατμόπλοια. «Μη φοβάστε» μας είπε ο μηχανικός Μπρουνέλ με τη γλώσσα του Σαίξπηρ. Μη φοβάστε τη δημιουργική καταστροφή που απαιτούν οι ιστορικές αλλαγές.
Οι καημένοι οι Εγγλέζοι. Δεν μπόρεσαν τίποτε ηρωικό να διηγηθούν. Αντί για ιππότες, μας έδειξαν έναν φαλακρό μεσήλικο, τον καθηγητή που ανακάλυψε τον Παγκόσμιο Ιστό. Αντί για περικαλλή λείψανα, μας έδειξαν το ζωντανό παρόν τους, χωρίς την επιβεβλημένη μνημειακή σοβαρότητα: με ποπ, φαντάσματα και καλαμπούρια.
Δεν μας άρεσαν οι Εγγλέζοι. Η τελετή τους ήταν ρηχή, με υλικό μόλις δύο αιώνων. Στη δική μας τελετή δεν χωρούσαν τόσο πρόσφατα επιτεύγματα. Γιατί, πέρα από τα γούστα του καθενός, αυτή είναι η διαφορά μας από τον τρόπο του Λονδίνου. Εμείς μιλάμε ως το έθνος που ήμασταν. Εκείνοι μιλούν ως το έθνος που έγιναν.
Google news
