e-mail
Για να μη νομίζουμε ότι νέα Ελλάδα θα πει μόνο λαμογιά, μίζα, ρατσιστικά σχόλια και α-φιλότιμο. Υπάρχει και η άλλη Ελλάδα, της δουλειάς και του Πολιτισμού, που επιμένει κόντρα στα σημεία των καιρών και αποσπά ευρωπαϊκές και διεθνείς διακρίσεις. Οπως η δουλειά τόσων ανθρώπων για την «αποκατάσταση, διαμόρφωση και ανάδειξη του αρχαίου τείχους της Νισύρου» (4ος αιώνας π.Χ.) που απέσπασε έπαινο από την Εuropa Nostra. Σε «ένα από τα σημαντικότερα οχυρωματικά έργα της κλασικής αρχαιότητας στη νησιωτική Ελλάδα που μετέτρεψε το αρχαίο τείχος σε πολιτιστική κυψέλη της θερινής ζωής της Νισύρου» όπως αναφέρει το σκεπτικό. Και κάτι ακόμη: το 2010 είχε βραβευθεί και το αναστηλωτικό έργο στο τείχος από την Europa Nostra
«Πείτε μας, κυρ Νέρωνα»
Προς Φοίβη,
Το 2020, με έναν αιώνα καθυστέρηση, θα αποκτήσουμε, εάν αποκτήσουμε, εθνικό κτηματολόγιο και όπως είθισται να γίνονται τα πράγματα σε τούτον τον έρημο τόπο ίσως το 2020 να γίνει και 2030. Και όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός μας «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι».
Μέχρι τότε οι έχοντες ιδιωτικό συμφέρον θα έχουν προλάβει να κάψουν ό,τι απέμεινε και με τα γνωστά κυκλώματα η κρατική περιουσία θα περνάει σε ιδιώτες.
Αρκεί μια βόλτα μέχρι το Σούνιο για να διαπιστώσει κανείς κατοικίες που έχουν φυτρώσει σε βουνοκορφές, οι οποίες ουδέποτε καλλιεργήθηκαν και όπου μετά βίας έφταναν τα αγριοκάτσικα. Αρκούν ισχυροί άνεμοι σε περίοδο καύσωνα για να φυτρώσουν ομαδικές πυρκαγιές. Μεταπολεμικό φαινόμενο ειδικά της Αττικής, όπου η γη αξίζει ατόφιο χρυσάφι. Οικόπεδα, αγροκτήματα στερημένα τίτλων και καταπατημένα τα περισσότερα με την κάθοδο των Αρβανιτών που κατέλαβαν την Αττική τον 11ο αιώνα.
Μετά το κάψιμο, οικόπεδα που γειτονεύουν με τα καμένα θα πολλαπλασιαστούν ως εκ θαύματος. Αρκούν δύο ψευδομάρτυρες, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι και επίορκοι δικαστές και με μεγάλη ευκολία η κρατική περιουσία περνάει σε ιδιώτες. Και τα λεφτά είναι πολλά. Μερικές εκατοντάδες δημόσιοι υπάλληλοι σε θέσεις-κλειδιά, όπως πολεοδομία, δασική υπηρεσία, δήμοι, λειτουργούν για χρόνια ως τροχοπέδη στη σύσταση εθνικού κτηματολογίου – μοναδική χώρα στην Ευρώπη.
Επί κυβερνήσεως Σημίτη, με υπουργό Περιβάλλοντος τον Κ. Λαλιώτη, η ΕΕ προσέφερε τα ανάλογα κονδύλια προκειμένου να πάρει τέρμα αυτή η παθογένεια.
Οπως συμβαίνει και σε άλλους τομείς, το Κτηματολόγιο ετοιμάστηκε τηλεγραφικά, στο γόνατο, αρκεί να πέσουν στα ταμεία τα κονδύλια και να ακολουθήσει το γνωστό αλισβερίσι. Τότε οι κουτόφραγκοι που διέθεταν την εμπειρία επί της διαδικασίας μάς πήραν χαμπάρι και ζήτησαν να επιστραφούν πίσω τα χρήματα.
Σε όλη αυτή τη specula που κρατάει μισό αιώνα, δεν βρέθηκε ούτε ένα δημόσιο πρόσωπο να ζητήσει την αναψηλάφηση μιας υπόθεσης, ανακρίνοντας συστηματικά τους ψευδομάρτυρες για να αποκαλυφθεί όλο το κύκλωμα. Να ελέγξουν αυτούς που προωθούνται σε θέσεις-κλειδιά αν έχουν ίδιον συμφέρον από μια πυρκαγιά. Η Αιξωνή αποτελεί μια φωτεινή εξαίρεση.
Στο ειδεχθές έγκλημα και στο αδιέξοδο που έχουν φέρει τη χώρα, ας ζητηθεί επιτέλους και η βοήθεια των εταίρων μας. Κάθε κωλυσιεργία είναι επί του πονηρού.
Μαυροειδόπουλος Δημήτριος
Τώρα που ο Αντουάν ο καραμπουζουκλής μας έγινε, επιτέλους, Πρωθυπουργός για να μην του μείνει γινάτι, αγαπητέ Δημήτριε, και φέρεται σαν να είναι ο απόλυτος άρχων αυτής της χώρας, της συγκυβέρνησης και εν γένει, θα συμβούν τρία τινά, εναλλακτικώς: είτε θα ακούσουμε κι άλλα λόγια, παχιά και άδεια (σαν τα Ταμεία ένα πράγμα!) για τα αυθαίρετα, για τις προτεραιότητες κατά των πυρκαγιών και άλλα χαριτωμένα. Είτε θα προτιμήσει τη στάση που τήρησε ανήμερα τις εκλογές που του έδωσαν το δικαίωμα να νομίζει πως είναι ο απόλυτος άρχων: την ώρα που καιγόταν η μισή Λαυρεωτική ώς την Παλαιά Φώκαια, ο ίδιος χαμογελούσε στους φακούς ενώ ψήφιζε και αφού είχε σπεύσει να κάνει πως ενδιαφέρεται, ως άλλος Νέρων, δίπλα στα αποκαΐδια της Πύλου. Είτε θα τα αφήσει για τον Αλέξη πίσω από τις λέξεις, για να έρθουμε να δέσουμε.
«Ο Τάμεσης εδώ, ο Μπιγκ ο Μπεν εκεί»
Αγαπητή Φοίβη, εμείς να τα βλέπουμε.
Την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, εννοώ, που μας έδειξε ποιοι ακριβώς είναι οι Αγγλοι, οι Λονδρέζοι συγκεκριμένα, και μόνον αυτό. Ούτε να ξοδέψουν φαιά ουσία για την παγκοσμιότητα και για το διαχρονικό ούτε πολλές σκέψεις. Αγγλούρα και των γονέων, για να έχουμε να μας βρίσκεται. Και κιτς, πολύ κιτς.
Και εις άλλα με υγεία, Γιάννης Δαφνής
Επιτέλους, μετά τα μαθήματα «Να τι θα πει Ελλάδα» που έχουμε πάρει εσχάτως από τους πολιτικούς μας, μάθαμε και «Να τι θα πει Αγγλία» που θα μας είναι πολύ χρήσιμο τώρα που με την κρίση τη βλέπουμε να τη χάνουμε και αυτήν μετά τους Αγώνες.