[Φαινόμενα] Σαπουνοπερατική τελετή έναρξης

Οι 40 αγελάδες και οι 9 χήνες, οι εκατοντάδες τόνοι χώματος για την αναπαράσταση της δροσερής βρετανικής εξοχής με γρασίδι και τεχνητά συννεφάκια στον ουρανό που θα ρίξουν ακόμη και βροχή, αν τύχει και εκείνη ακριβώς την ημέρα δεν βρέξει όπως το συνηθίζει στο Λονδίνο, είναι τα λιγότερα που έχουν γίνει γνωστά για την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Το γεγονός ότι οι λεπτομέρειες παραμένουν μυστικές έχουν μπερδέψει ως προς το τελικό σχέδιο, για το οποίο ακούστηκε από το ότι αποτελεί στοιχείο της έμπνευσης του σκηνοθέτη που ανέλαβε την τελετή έναρξης, του Ντάνι Μπόιλ (συνολικά θα είναι τέσσερις οι σκηνοθέτες με κεντρικό, υπεύθυνο σκηνοθέτη τον Στίβεν Ντάλντρι του «Σφραγισμένα χείλη»), ότι θα θυμίζει κάτι από το έργο της Μαίρης Σέλεϊ «Φρανκενστάιν» μέχρι Τζέιμς Μποντ και ότι θα ακουστούν από Beatles, φυσικά, οι οποίοι πλέον αποτελούν μνημείο της βρετανικής κουλτούρας, μέχρι και Sex Pistols, γεγονός πολύ ενοχλητικό για τη βασίλισσα.

Εκτός από όλα αυτά πληροφορηθήκαμε από το ρεπορτάζ του Ορέστη Ανδρεαδάκη στο Mega και τη συνέντευξη, την οποία του παραχώρησε ο Ντάλντρι, ότι η τελετή θα έχει στοιχεία και από τη σημαντικότερη σαπουνόπερα της βρετανικής τηλεόρασης, τους «EastEnders». «Μνημείο» και αυτή, ξεκίνησε να προβάλλεται το 1985, συνεχίζεται ακόμη, ενώ θεωρείται ότι αντανακλά τον βαθύ πυρήνα της βρετανικής πολιτισμικής παράδοσης.

Μπορεί να μην πρόκειται για τη μακροβιότερη σαπουνόπερα, καθώς αυτό τον τίτλο κατέχει η «Coronation Street», που ξεκίνησε το 1960 και συμπλήρωσε πάνω από μισό αιώνα αδιάλειπτης προβολής, αλλά οι «EastEnders» έχουν τη σφραγίδα του BBC, είναι η σειρά με την υψηλότερη τηλεθέαση στα περισσότερα επεισόδιά της και η μακρά τηλεοπτική της ιστορία αποτελεί αντανάκλαση των ιδιαίτερων παραδοσιακών οικογενειακών ηθών στις λονδρέζικες γειτονιές και της εξέλιξής τους.

Με ντεκόρ μια βικτοριανή πλατεία όπου δεσπόζουν τα ογκώδη, εντυπωσιακά κτίρια, αν και φανταστική, η σαπουνόπερα αφηγείται τη ζωή των μεγάλων, παραδοσιακών βρετανικών οικογενειών που κατοικούν από γενιά σε γενιά στα ίδια σπίτια, αντανακλά την ατμόσφαιρα, τα ήθη, τις σχέσεις αλλά και τις αλλαγές των αντιλήψεων, τις οποίες αναδιαμόρφωσε η πολυπολιτισμική λονδρέζικη συνοικιακή κοινωνία των υψηλών ποσοστών μετανάστευσης.

Στη διάρκεια της σειράς συμπεριλήφθηκαν στο σενάριο ένας Ασιάτης, ένας μαύρος, ένας Τούρκος και ένας πολωνός μετανάστης, αν και η Εθνική Επιτροπή Κοινωνικής Προστασίας από τον Ρατσισμό διαμαρτυρήθηκε αρχικώς, με επιχείρημα ότι οι χαρακτήρες των μεταναστών εμφανίζονται στη σειρά κοινωνικά κατώτεροι από ό,τι πλέον ήταν οι νόμιμοι μετανάστες στο Λονδίνο στα τέλη του ’90 και στον 21ο αιώνα και πρόκειται για χαρακτήρες που παραπέμπουν στην εποχή του ’70 και πιο πριν.

Να υποθέσουμε ότι ο σκηνοθέτης Ντάνι Μπόιλ με την παγκόσμια επιτυχία του «Slumdog Millionaire» έχει τα εχέγγυα ότι θα διαχειριστεί το κορυφαίο ζήτημα της εποχής, την πολυπολιτισμικότητα των κοινωνιών και το μεταναστευτικό με σοφία; Απομένει να δούμε.

Εν τω μεταξύ ο Ντάλντρι δήλωσε στο Mega ότι η τελετή θα προσπαθήσει να αποδώσει την ατμόσφαιρα της βρετανικής εξοχής (οικεία στους λάτρεις άλλωστε της βρετανικής λογοτεχνίας) αλλά θα έχει και πολιτικά στοιχεία, καθώς η πολιτική αποτελεί στοιχείο των Ολυμπιακών Αγώνων.

Και έχει δίκιο. Οπως άλλωστε και η τηλεόραση. Αν και δεν γνωρίζουμε πώς θα συντεθεί εντέλει αυτό το πολύπλοκο παζλ που θα ξεκινάει από τις βικτωριανές εξοχές για να φτάνει ως τις βικτωριανές – ως προς το ντεκόρ πλέον – τηλεοπτικές γειτονιές του Ανατολικού Λονδίνου, αλλά προβλέπεται ενδιαφέρον ως τηλεοπτικό πείραμα. Αυτό που μέχρι στιγμής δεν ακούσαμε είναι αναφορές στον Σαίξπηρ, πολύ περισσότερο όταν για τους Βρετανούς τα έργα του και ειδικώς το «Ονειρο θερινής νυκτός» με τις διαρκείς εναλλαγές των ρόλων θεωρείται η βάση της θεωρίας της τηλεόρασης.