Χρυσός χαιρετισμός

Ο πρώτος παραμένει ο άγγλος ποδοσφαιριστής με τα εκατομμύρια στην τράπεζα, ενώ ο δεύτερος είναι ο συνταξιούχος αμερικανός καθηγητής πανεπιστημίου που θυσίασε κάθε ελπίδα μιας πλούσιας αθλητικής καριέρας και ζωής για την υπέρτατη αρχή, τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Την Παρασκευή στο εξωτερικό βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία «Salute» που περιγράφει τον ιστορικό πλέον χαιρετισμό του Τόμι Σμιθ και του Τζον Κάρλος, των δύο μαύρων Αμερικανών που σήκωσαν τη γροθιά τους στο βάθρο (φορώντας μαύρο γάντι) κατά την απονομή των 200 μέτρων στους Ολυμπιακούς στο Μεξικό το 1968, εκφράζοντας έτσι τη διαμαρτυρία τους για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα τους. Μάλιστα δεν φορούσαν παπούτσια, αλλά μαύρες κάλτσες, θέλοντας να συμβολίσουν τη φτώχεια των μαύρων και ο Σμιθ σήκωσε το δεξί χέρι και ο Κάρλος το αριστερό, καθώς μοιράστηκαν τα γάντια, αφού ο Κάρλος είχε ξεχάσει τα δικά του στο Ολυμπιακό χωριό (ήταν συνεννοημένοι να σηκώσουν και οι δύο το δεξί χέρι, που ήταν ο χαρακτηριστικός χαιρετισμός για την Black Power).

Ο Σμιθ, που βρίσκεται στο Λονδίνο για να διαφημίσει την ταινία, είχε μάθει για τη δίκη του Τέρι και απλά επεσήμανε: «Το μήνυμα συνεχίζει να περνά και γι’ αυτό έχουμε ακόμα τέτοιου είδους προβλήματα. Ο πατέρας μου θυμάμαι από μικρός, όταν μαζεύαμε ακόμα βαμβάκι από τα χωράφια, μου είχε πει να αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεών μου και αυτό έκανα πάντα.

Δεν μετανιώνω και ας μου στοίχισε οικονομικά και προσωπικά αυτό που κάναμε με τον Κάρλος. Ξέρω ότι σήμερα δύσκολα θα έκαναν κάτι ανάλογο οι διάσημοι μαύροι αθλητές, αλλά δεν τους κατηγορώ. Πληρώνονται αδρά και άλλωστε το πρώτο πράγμα για το οποίο ενδιαφέρονται πλέον όλοι οι μεγάλοι αθλητές είναι ο τραπεζικός τους λογαριασμός» είπε ο Τόμι Σμιθ, ο πρώτος αθλητής που είχε κατέβει από τα 20” στα 200 μέτρα (είχε κάνει 19.83 στο Μεξικό κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο).

Μαζί με τον Τζον Κάρλος (χάλκινο) είχαν τιμωρηθεί με αποβολή από τους Αγώνες ενώ και στις ΗΠΑ δεν μπήκαν ποτέ στο «Hall of Fame» των μεγαλύτερων αθλητών της χώρας της αμερικανικής ολυμπιακής επιτροπής.

«Απλά είπα την αλήθεια και αυτό μου στοίχισε. Ακόμα και το χρυσό μετάλλιο έβγαλα σε πλειστηριασμό, αλλά δεν μπόρεσα να πιάσω τα 250.000 δολάρια που ζητούσα και θα τα χρησιμοποιούσα στο αθλητικό πρόγραμμα που έκανα με παιδιά. Δεν το έπαιρνε κανείς, ήταν ένα σοκ για μένα» κατέληξε ο Τόμι Σμιθ.