[Διαστάσεις] «Εύχομαι εδώ να ήταν…»

Η Σάντι Τσανγκ ζούσε έως το 2010 στη Φινλανδία και ασχολούνταν με αρχιτεκτονική και σχέδιο. Οπως και πολλοί άλλοι νεαροί ιδεαλιστές όμως επέλεξε να πάει στη Νέα Ορλεάνη, μια πόλη που προσπαθεί να αναστηλωθεί μετά τον καταστροφικό τυφώνα Κατρίνα. Ολόκληρες γειτονιές αλλάζουν εκεί με τρόπους που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. Η συνοικία Μαρινί απέχει μόλις τρία χιλιόμετρα από το κέντρο της Ορλεάνης και είναι εντελώς άδεια. Σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να βρει έναν τρόπο να κάνει πραγματικότητα τις επιθυμίες των νέων κατοίκων της περιοχής. Εφτιαξε αυτοκόλλητα με κενό στη μέση όπου όλοι μπορούσαν να συμπληρώσουν τη φράση: «Εύχομαι εδώ να ήταν…».

Οι κάτοικοι άρχισαν να βάζουν τα αυτοκόλλητα σε ολόκληρη την πόλη. Ηθελαν καταστήματα, σπίτια, εστιατόρια, λεωφορεία, ποδήλατα, ασφάλεια. Σιγά σιγά οι άδειες βιτρίνες έγιναν καμβάδες έκφρασης επιθυμιών. Και οι τοίχοι άρχισαν να αποκτούν φωνή. «Εύχομαι εδώ να ήταν μια λαϊκή αγορά» έγραψε ένας. Κάποιος απάντησε: «Και εγώ το ίδιο!». Κάποιος άλλος έγραψε: «Εύχομαι εδώ να ήταν ένας φούρνος». Και ένας άλλος παρατήρησε: «Αν βρεις τα μηχανήματα, εγώ κάνω το ψωμί!».

Το 2011 η εκστρατεία πέρασε στο Internet και δημιουργήθηκε η Neighborland, μια διαδικτυακή κοινότητα τα μέλη της οποίας συνεχίζουν να ζητούν λεωφορεία και οπωροκηπευτικά, ζητούν όμως και προγράμματα ανακύκλωσης, χώρους στάθμευσης και πολλά άλλα. Και τους ακούν οι σωστοί άνθρωποι. Οι γειτονιές που έχουν ενταχθεί σε αυτή την ιντερνετική κοινότητα αλλάζουν με γοργούς ρυθμούς. Κυρίως εκείνες οι κάτοικοι των οποίων εκφράζουν τις ιδέες τους, τις συζητούν και επιμένουν στην υλοποίησή τους. Η λειτουργία της μοιάζει με εκείνη του twitter και του facebook, μόνο που είναι πιο οργανωμένη και σε πιο μικρό κύκλο. Και έχει και μια ακόμα σημαντική διαφορά. Τα άλλα δίκτυα μεταφέρουν τη ζωή στο διαδίκτυο. Το neighborland θέλει να φέρει τις διαδικτυακές επαφές πίσω στη ζωή.

Και δεν αλλάζουν μόνο οι γειτονιές. Το γραφείο του δημάρχου της Νέας Υόρκης χρησιμοποιεί το πρόγραμμα αυτό προκειμένου να διαμορφώσει πλέον τα μεγάλα έργα που γίνονται στην πόλη. Γρήγορα απέκτησε και πολλές άλλες εφαρμογές. Οι ποδηλάτες ενημερώνουν διαρκώς τα στοιχεία για τους ποδηλατοδρόμους ώστε να γίνονται πιο εύκολοι οι περίπατοι σε πόλεις με λόφους, συνδέονται άνθρωποι που κάνουν περίεργες δουλειές με άλλους που θέλουν να τους προσλάβουν. «Τελικά το να ρωτήσεις τους ανθρώπους τι ακριβώς θέλουν είναι μεγάλη και προκλητική υπόθεση» λέει ο Νταν Πάρχαμ, συνεργάτης της Τσανγκ. «Γι’ αυτό και υπάρχει τέτοια ανταπόκριση. Ολοι έχουμε ιδέες, μεγάλες ή μικρές. Τι συμβαίνει με το περιβάλλον που ζούμε και που διαμορφώνει την καθημερινή μας ζωή; Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για μια συνοικία από το να μπορούν όλοι οι γείτονες μαζί να συζητήσουν τα θέματα, να προτείνουν ιδέες και να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί».