Σκανδιναβική σάγκα στη Μικρά Ασία

Στις 10 Δεκεμβρίου 1922 ο Φρίντγιοφ Νάνσεν θα λάβει το Νομπέλ Ειρήνης για τις προσπάθειές του να ανακουφίσει τον ρωσικό λιμό και την ελληνική προσφυγική καταστροφή στη Μικρά Ασία. Η είδηση για την απονομή του βραβείου είχε έρθει με τηλεγράφημα ενώ ο Νάνσεν παρίστατο στη Διάσκεψη Ειρήνης της Λωζάννης για να εκθέσει τις απόψεις του για μια πιθανή ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών. Μερικούς μήνες πριν, στον απόηχο της ελληνικής ήττας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο και της αναγκαστικής φυγής ενός εκατομμυρίου ανθρώπων από τη Μικρά Ασία, ο Νάνσεν είχε οριστεί Υπατος Αρμοστής της Κοινωνίας των Εθνών για τους έλληνες πρόσφυγες. Τον Ιανουάριο του 1923 Ελληνες και Τούρκοι θα υπογράψουν συμφωνία για την αναγκαστική ανταλλαγή 1.500.000-2.000.000 ανθρώπων. Κύριο πρόσωπο πίσω από αυτήν την πρώτη επίσημη ανταλλαγή μειονοτήτων στη διεθνή ιστορία υπήρξε ο νορβηγός ανθρωπιστής, ο οποίος είχε προσπαθήσει να επιτύχει μια ελληνοτουρκική συμφωνία ανταλλαγής πριν από τη Διάσκεψη της Ειρήνης. Κατά πόσο όμως υπήρξε πετυχημένη η ανταλλαγή εκατομμυρίων προσφύγων που αποτελούσαν μειονότητες στη χώρα προέλευσής τους; Κατά πόσο υπήρξε καθοριστική η συμβολή του Νάνσεν σε αυτό που εξελίχθηκε σε δράμα για τους Ελληνες; Η συγγραφέας, αναδεικνύοντας το έργο και την προσωπικότητα του Νάνσεν, φωτίζει άγνωστες πτυχές της ελληνικής προσφυγικής τραγωδίας.