Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΧΟΡΟΣ

Tο καλό νέο των ημερών είναι ότι το μεγαλύτερο τμήμα των πολιτικών δυνάμεων συνειδητοποίησε την ανάγκη της συνεργασίας. Αυτό, παρά το γεγονός ότι το κυβερνητικό σχήμα που προέκυψε ικανοποίησε μόνο σε κάποιον βαθμό τις μεγάλες προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί. Σε κάθε περίπτωση, τα μεγάλα στοιχήματα είναι μπροστά:

nΣτο εσωτερικό της χώρας τα προβλήματα που υπήρχαν πριν από τις εκλογές υπάρχουν και σήμερα. Χρέος της κυβέρνησης είναι να τα αντιμετωπίσει χωρίς δισταγμούς.

– Στην Ευρωπαϊκή Ενωση υπάρχει ορατή κινητικότητα για αλλαγές στην κοινή πολιτική. Καθήκον της κυβέρνησης είναι να παρίσταται ενεργά σε αυτές τις διαδικασίες από τις οποίες η Ελλάδα προσδοκά τα μέγιστα για την επιβίωσή της.

– Στη διεθνή οικονομική σκηνή τα σύννεφα είναι πυκνά, αλλά ταυτόχρονα  διακρίνονται και ακτίνες φωτός. Υποχρέωση της Ελλάδας είναι να βρεθεί κοντά στο φως, ώστε να επωφεληθεί η οικονομία της.

Και οι πλέον συγκρατημένοι αναλυτές δέχονται ότι υπάρχουν αντικειμενικές δυνατότητες ανάκαμψης. Μετά και την επίλυση της πολιτικής εκκρεμότητας, η χώρα είναι σε θέση να δηλώσει την παρουσία της και στα τρία προηγούμενα μέτωπα.

Αρκεί να συντρέξουν ορισμένες προϋποθέσεις:

– Πρώτον, η κυβέρνηση να προσηλωθεί αποκλειστικά στο έργο της, ως κυβέρνηση της χώρας. Οχι ως αναγκαστικός συνεταιρισμός κομμάτων με διαφορετικές αντιλήψεις.

– Δεύτερον, η αντιπολίτευση – ιδίως η μείζων – να συνειδητοποιήσει ότι οι εκλογές τελείωσαν. Στο έξης έχει σημαντικό θεσμικό ρόλο τον οποίο πρέπει να παίξει με κριτήριο την εθνική επιβίωση. Οχι με το βλέμμα στις επόμενες κάλπες.

– Τρίτον, οι κινήσεις της χώρας στον διεθνή χώρο, στο ευρωπαϊκό πεδίο και στις διαβουλεύσεις με τους δανειστές πρέπει να είναι μελετημένες, ρεαλιστικές και να υπηρετούνται με συνέπεια και αποφασιστικότητα.

Η ελληνική κοινωνία σχεδόν εξάντλησε τις ανοχές και τις αντοχές της έναντι της πολιτικής που την υποβάλλει σε στερήσεις χωρίς αντίκρισμα.  Ενδεχομένως κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις κοινωνίες άλλων χωρών, έναντι του ελληνικού προβλήματος.

Στο εξής όλοι κρίνονται πιο αυστηρά από όλους. Αυτό δίνει στον ρόλο και στο έργο της κυβέρνησης ιστορικά χαρακτηριστικά. Είναι – όπως θα λέγαμε  λογοτεχνικά – «ο τελευταίος χορός».

Τα βλέμματα είναι στραμμένα επάνω στη νέα κυβέρνηση – και όλα τα βήματά της πρέπει να είναι ακριβή και συντονισμένα.