[Ιστορίες συνωμοσίας] Για λόγους ανωτέρας βίας

Μετά από όλα όσα έχουμε περάσει δεν θα έλεγα όχι σε λίγη μεταφυσική. Κάπως έτσι εξηγώ την απόφαση του οικιακού μου router να τινάξει τα πέταλα και να μ’ αφήσει χωρίς Iντερνετ πάνω στο καλύτερο. Τώρα που στα social media γίνεται το μάλε βράσε.

Ρίχνω κλεφτές ματιές εν ώρα εργασίας αλλά και πάλι αυτό δεν αρκεί για να συνδεθώ με το γενικευμένο σύστριγγλο. Ποιοι είναι και τι επιδιώκουν αυτοί που επιτίθενται στον νέο υπουργό Οικονομικών, Βασίλη Ράπανο; Τι απέγινε η περίφημη απειλή τους ότι του λοιπού θα μας «ταράξουν στη νομιμότητα»; Απάνω που ετοιμαζόμουν να πλήξω και να το φχαριστηθώ άρχισαν να αμολάνε το φούμο τους εκεί που δεν τους παίρνει καθόλου. Σε έναν άνθρωπο που από το 1969 έμεινε τέσσερα χρόνια στις φυλακές της Αίγινας, στον Κορυδαλλό και στο Γεντί Κουλέ, συγκρατούμενος του Σάκη Καράγιωργα, επειδή έβαζε εκρηκτικούς μηχανισμούς στην καρδιά της χούντας. Τι ξέρουν οι γκρούπις του Ζίζεκ για τη βόμβα που έσκασε στα χέρια του Σάκη Καράγιωργα και γιατί δεν έρχεται επιτέλους αυτό το καταραμένο το συνεργείο να γιατρέψει τη σύνδεσή μου με το Διαδίκτυο; Μέχρι τότε προλαβαίνω να αισθανθώ κάπως καλύτερος άνθρωπος. Να αποκαταστήσω έστω κάτι λίγο από την ανυπολόγιστη ηθική βλάβη που έχουμε υποστεί όλοι μας από την υπερβολική εξωστρέφεια των ημερών και την υπερέκθεση σε καταστάσεις ανωτέρας βίας.

Να, ακριβώς αυτό είναι το μοναδικό είδος βίας που επικροτώ. Η ανώτερη. Αυτή που σε κάνει να στέκεσαι ατενώς μπροστά στον Ευριπίδη Στυλιανίδη και να κρατάς την ψυχραιμία σου απέναντι στο δεξιό προφίλ του Πάνου Παναγιωτόπουλου. Ασχετο: γίνεται να έχει κανείς δυο δεξιά προφίλ;