[Λόγια του δρόμου] Αλλαγές σε όλα

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι, ο τόπος χρειάζεται ριζικές αλλαγές και αυτό επιβεβαιώθηκε περίτρανα από τα αποτελέσματα των εκλογών. Ο χώρος του αυτοκινήτου αράχνιαζε επί χρόνια, καθώς υπήρχαν διατάξεις τριτοκοσμικού χαρακτήρα για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες για να επιτραπεί η κυκλοφορία ντιζελοκίνητων Ι.Χ. στις ευρύτερες περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, κάτι αδιανόητο για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης απαγορεύονταν επί χρόνια τα ταξί με τύπους αμαξωμάτων στέισον βάγκον και πολυμορφικών επταθέσιων βαν, δεν επιτρέπονταν τα αυτοκινούμενα οχήματα που κάνουν θραύση στο εξωτερικό κ.λπ.

Να μη μιλήσουμε βέβαια για σταθερότητα στο φορολογικό καθεστώς της εισαγωγής αυτοκινήτων, που αλλάζει ανάλογα με τις δημοσιονομικές ανάγκες του κράτους, κάτι που ισχύει και για τον καθορισμό των τελών κυκλοφορίας. Και τι νόημα έχει η επιβολή φόρου πολυτελείας σε κατηγορίες αυτοκινήτων, οι οποίες είναι απλώς ανύπαρκτες στην ελληνική αγορά εξαιτίας της οικονομικής κρίσης;

Ζητείται λοιπόν εκσυγχρονισμός και διαφάνεια και στον χώρο της αυτοκίνησης ώστε να μην αιφνιδιάζεται, για παράδειγμα, ο αγοραστής με τη θέσπιση εκ των υστέρων υψηλότερων τεκμηρίων διαβίωσης ή ακριβότερων τελών κυκλοφορίας.

Να προσαρμόσει η νέα κυβέρνηση τους φόρους των καυσίμων σε χαμηλότερα επίπεδα, να ισχύσει μόνιμα το μέτρο της απόσυρσης για τα επόμενα χρόνια και να καταργηθεί ο φόρος πολυτελείας, ιδιαίτερα για τα πράσινα μοντέλα, των οποίων οι τιμές αγοράς επιβαρύνονται από τις ακριβές αντιρρυπαντικές και φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες τους.