Η αμφισβήτηση του βασιλιά

«Τα μαλλιά μου έχουν πέσει, έκανα κοιλιά. Ηρθε η ώρα να γίνω πρόεδρος». Ο Μισέλ Πλατινί ρουφούσε ηδονικά την τελευταία γουλιά του αγαπημένου του Guigal Cote Rotie La Landonne όταν κοιτάζοντας στα μάτια το στήριγμα της ζωής του, την όμορφη Κριστέλ, της ανακοίνωνε τα επόμενα σχέδιά του. Αποφάσισε να γίνει ο ισχυρότερος άνθρωπος του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και ένας από τους πιο ισχυρούς στον κόσμο.

Τα 57α γενέθλιά του που θα γιορτάσει σε λίγες ημέρες θα τον βρουν πανίσχυρο, ισάξιο συνομιλητή με αρχηγούς κρατών και δυνάμει πρόεδρο της FIFA.

Για να καταφέρει να νικήσει το κατεστημένο της UEFA και να ανέβει στην κορυφή της ιεραρχίας όπου δέσποζε η ογκώδης φιγούρα του σουηδού Λέναρτ Γιόχανσον, ο Πλατινί έπρεπε να αποτινάξει από πάνω του τον τίτλο του «μπον βιβάν» που τον ακολουθούσε από τότε που έπαιζε στη Γιουβέντους στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και να γίνει ένας σύγχρονος Ροβεσπιέρος. Τον Γενάρη του 2007 στο Ντύσελντορφ έβρεχε ξανά τα χείλη του με το αγαπημένο του κρασί απολαμβάνοντας τη δόξα που του χάρισε η μεγαλειώδης νίκη επί του Σουηδού και της αρτηριοσκληρωτικής ευρωπαϊκής κουλτούρας του δημοφιλούς αθλήματος. Ο δρόμος για μεταρρυθμίσεις ήταν πλέον ορθάνοιχτος.

ΑΓΝΟΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ. Στη ζωή του ως ποδοσφαιριστής ο Πλατινί ήταν απρόβλεπτος και ξεροκέφαλος, όχι πάντοτε για κακό. Οταν ήταν πιτσιρικάς είχε πάει να δοκιμαστεί στη Μετς. Στη διάρκεια της προπόνησης αντιμετώπισε αναπνευστικά προβλήματα και ο γιατρός που τον εξέτασε διέγνωσε σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα. Ηταν πιθανότατα η χειρότερη διάγνωση που έχει γίνει ποτέ στο ποδόσφαιρο. Ανακλήθηκε στη σκέψη όλων σαράντα χρόνια αργότερα, όταν ο Γάλλος κατέρρευσε στη διάρκεια γεύματος, πριν τον μικρό τελικό του πρόσφατου Μουντιάλ στη Νότια Αφρική. Τελικά ήταν ένα απλό κρυολόγημα.

Η φλόγα που έκαιγε μέσα του να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής έκανε τον πιτσιρικά Πλατινί να αγνοήσει τον γιατρό της Μετς. Πήγε στη Νανσί, από εκεί στη Σεντ Ετιέν όπου άρχισε να φτιάχνει το όνομά του για να έρθει η κορύφωση με τη Γιουβέντους και την Εθνική Γαλλίας στην ονειρική πενταετία 1982-1987. Ηταν τα χρόνια που κατέκτησε τρεις συνεχόμενες σεζόν τη Χρυσή Μπάλα του «Φρανς Φουτμπόλ», που οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης την Εθνική Γαλλίας (1984), με τον ίδιο να σημειώνει εννέα τέρματα, αριθμό ρεκόρ μέχρι τις ημέρες μας, ενώ χάρισε στη Γιουβέντους το πρώτο της τρόπαιο στο Κύπελλο Πρωταθλητριών (1985) στη πιο μαύρη νύχτα του ποδοσφαίρου στο Χέιζελ.

Τα άψυχα κορμιά των 39 φιλάθλων της Γιουβέντους, θύματα της αγριότητας των άγγλων χούλιγκαν της Λίβερπουλ, ήταν ακόμα ζεστά αλλά ο Πλατινί πανηγύρισε έξαλλα το γκολ που πέτυχε δεχόμενος αργότερα σκληρή κριτική. Σήμερα λέει πως δεν είχε συνειδητοποιήσει το μέγεθος της τραγωδίας.

«Οπως και πολλά άλλα θέματα», προσθέτουν ψιθυρίζοντας οι διαδρομιστές στην έδρα της UEFA, στη Νιόν και οι άσπονδοι φίλοι του αναφερόμενοι στον τρόπο χειρισμού των θεμάτων της βίας, του ρατσισμού των στημένων αγώνων αλλά και της τεχνολογίας εστίας στην οποία τάσσεται φανατικά απέναντί της.

Ο Πλατινί κατηγορείται πως δεν δείχνει αποφασιστικότητα στην πάταξη της ρατσιστικής έξαρσης στα γήπεδα που τείνουν να μετατραπούν σε φωλιά του φιδιού, με τα ακραία στοιχεία να γιγαντώνονται και να λαμβάνουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις. «Είναι πρόβλημα της κοινωνίας, όχι μόνο του ποδοσφαίρου. Κι εγώ δεν είμαι πρόεδρος όλης της κοινωνίας», λέει.

Οι Βρετανοί που δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα ρατσισμού κατηγόρησαν τον Γάλλο για στρουθοκαμηλισμό και μάλλον δικαιώθηκαν από τις εξελίξεις στο Euro 2012.

Ο ΜΙΚΡΟΣ «ΙΤΑΛΟΣ». Κι όμως, ο Πλατινί γνωρίζει καλύτερα από τους επικριτές του τι σημαίνει ρατσισμός. Για πολλά χρόνια στη Γαλλία, ο μικρός Μισέλ ήταν ο «Ιταλός». Ο εργάτης παππούς του συμμετείχε στο κύμα των μεταναστών που έφυγαν από τη Βόρεια Ιταλία στα ταραγμένα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και αναζήτησαν την τύχη τους στη Γαλλία. Τα όσα έζησε δίπλα του και κοντά στον επίσης εργάτη πατέρα του με την αποτυχημένη καριέρα στο ποδόσφαιρο τού άνοιξαν δρόμους στη σκέψη προσεγγίζοντας τις καταστάσεις με το βλέμμα του αδυνάτου.

Γι’ αυτό και τα στηρίγματα που επέλεξε στην αναρρίχησή του στην κορυφή της ποδοσφαιρικής πολιτικής προέρχονταν από τους κολασμένους που έψαχναν την αχτίδα της ελπίδας, που γι’ αυτούς είναι το χρυσοφόρο Τσάμπιονς Λιγκ.

Σε ένα ξέσπασμά του στη διάρκεια του Μουντιάλ του 1998 στη Γαλλία όπου είχε αναλάβει ρόλο συμπροέδρου της διοργάνωσης με τις ευχές του μέντορά του προέδρου της FIFA Ζεπ Μπλάτερ, ο «Ιταλός» είχε δηλώσει για τους γάλλους εθνικιστές: «Αυτοί που μιλούν για τη Γαλλία των μαύρων, των λευκών και των Μπερ βρίσκονται τριάντα χρόνια πίσω. Η Γαλλία είναι μαύρη, λευκή και Μπερ εδώ και πολλά χρόνια. Εχω σοκαριστεί με αυτή τη συζήτηση εν έτει 1998… οι απόψεις του γαλλικού λαού για τους μετανάστες πρακτικά δεν έχουν αλλάξει εδώ και εκατό χρόνια».

Ο «ιταλός» Πλατινί θυμίζει επίσης στους συμπατριώτες του πως αυτός, ο «πολωνός» Κοπά και ο «αλγερινός» Ζιντάν έχουν αναδειχτεί κορυφαίοι παίκτες της Ευρώπης ως Γάλλοι.

Οι ριζοσπαστικές αλλαγές που έχει επιφέρει και αυτές που θα ακολουθήσουν στο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι της Ευρώπης την τελευταία πενταετία τον καθιστούν εύκολο στόχο. Η εφαρμογή του οικονομικού ευ αγωνίζεσθαι, να ζουν δηλαδή οι ομάδες με όσα έχουν και όχι με τα πετροδολάρια και τα ρούβλια των ολιγαρχών, το άνοιγμα στους μικρούς στο Τσάμπιονς Λιγκ, έστω και με τον τρόπο που έγινε αφού έπρεπε να διατηρηθεί και η ισορροπία με αυτούς που φέρνουν τα λεφτά στην UEFA, η μετάλλαξη του Κυπέλλου UEFA σε Γιουρόπα Λιγκ, η αύξηση των φιναλίστ του Euro από 16 σε 24 από την επόμενη διοργάνωση – επίσης ένα μέτρο που ευνοεί τους μικρούς -, η μετάθεση στο Σάββατο του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ και η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων των εθνικών ομάδων, είναι μόνο μερικές από τις αλλαγές που έχει επιφέρει ο Πλατινί κατά την πενταετή θητεία του στην κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Το επόμενο στοίχημά του είναι να αλλάξει το αγωνιστικό ημερολόγιο προκειμένου το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ το 2022 να διεξαχθεί τον χειμώνα!

Είπε
Το ποδόσφαιρο είναι ένα έξυπνο παιχνίδι που μας διδάσκει πώς να ζούμε μαζί, πώς να μοιραζόμαστε όταν είμαστε καλύτεροι από τους άλλους.
Μια εξαιρετική διδασκαλία για τη ζωή

Εχουν πει γι’ αυτόν
Τι σπουδαίος πλέι μέικερ. Θα μπορούσε να περάσει την μπάλα από το μάτι της βελόνας
Μπόμπι Τσάρλτον Άγγλος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής