«Επιστρέψτε τα αρχαία, αλλιώς ξεχάστε τα δάνεια»

Φρένο στα δάνεια αρχαιοτήτων προς μεγάλα μουσεία του εξωτερικού βάζει η Τουρκία σε μια προσπάθεια να πιέσει για επαναπατρισμούς αντικειμένων τα οποία διεκδικεί. Στο στόχαστρο βρίσκονται, ανάμεσα σε άλλα, το Βρετανικό Μουσείο, το Λούβρο, το Μητροπολιτικό της Νέας Υόρκης, το Γκετί στο Λος Αντζελες, της Περγάμου στο Βερολίνο. Πολιτική που εκτιμάται πως καλλιεργείται από τον ίδιο τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι έχει στρέψει το ενδιαφέρον του στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, τονώνει τον εθνικισμό των ψηφοφόρων του μέσω των επαναπατρισμών αρχαιοτήτων.

Από τα πρόσφατα «θύματα» της τουρκικής πολιτικής το Βρετανικό Μουσείο το οποίο, όταν ζήτησε να φιλοξενήσει μια έκθεση για το αρχαιότερο ναυάγιο που έχει ανελκυστεί ώς σήμερα – του Ουλουμπουρούν που χρονολογείται στον 14ο αι. π.Χ. -, η Τουρκία ζήτησε ως αντάλλαγμα την επιστροφή στήλης του 1ου αι. π.Χ. από το Σαμσάτ.

Οι πρόσφατες επιτυχίες επαναπατρισμού – έπειτα από εκείνες της Ιταλίας και της Ελλάδας – που είχαν ως αποτέλεσμα να επιστραφούν στην Τουρκία μια σφίγγα από το Βερολίνο και το μισό άγαλμα Ηρακλέους από τη Βοστώνη έχουν αναπτερώσει τις ελπίδες των Τούρκων.

Αν και τα μεγάλα μουσεία διατείνονται πως η Τουρκία δεν τους αρνήθηκε ευθέως τον δανεισμό, αιτήματα υποβάλλουν πλέον μόνο αν θεωρούν εξασφαλισμένη την έγκρισή τους και θεωρούν ότι αν ακολουθήσουν και μουσεία άλλων χωρών το παράδειγμα της Τουρκίας, τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά για την παγκόσμια μουσειακή κοινότητα.

Το Βρετανικό Μουσείο, από την πλευρά του, μπορεί να μην ενδίδει στις πιέσεις για επιστροφές αρχαιοτήτων, ωστόσο επιλέγει θησαυρούς του που «περιοδεύουν» σε διάφορες περιοχές της Βρετανίας με σκοπό να παρουσιαστούν τα εκθέματά του στο ευρύτερο δυνατό κοινό.