2.000 emails από τον Τζέιμς Κάμερον

Το πιο διάσημο ναυάγιο του περασμένου αιώνα είναι σχεδόν εμμονή για τον βραβευμένο με Οσκαρ αμερικανό σκηνοθέτη. Μετά την ταινία του 1997 καταδύθηκε αρκετές φορές στην περιοχή του ναυαγίου και με την επίμονη έρευνά του έφερε στο φως νέα στοιχεία για το τι συνέβη λίγο πριν από τα μεσάνυχτα στις 12 Απριλίου 1912. Τα καινούργια ευρήματά του άλλαξαν ό,τι γνωρίζαμε πριν από δέκα χρόνια, «διότι η πληροφόρηση που είχαμε μέσα από την ταινία δεν ήταν απολύτως σωστή. Υπήρχαν πολλές ανακρίβειες στο φιλμ. Για παράδειγμα, ο “Τιτανικός” κόπηκε σε τρία κομμάτια. Η πρύμνη του “έσπασε” στα δύο ένα μίλι κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας», εξηγεί ο Νίκος Καλοτεράκης.

Είχε να διαχειριστεί ένα πλήθος νέων στοιχείων. Με άλλα λόγια, έπρεπε να αναπαραστήσει το ναυάγιο μέσα από έρευνα και γνώσεις τρίτων.

Το ζητούμενο του Κάμερον ήταν ταυτόσημο με τον στόχο του Καλοτεράκη: η απόδοση της πραγματικότητας με ακρίβεια. «Για να γίνει αυτό, ήμουν σε αδιάκοπη επικοινωνία με την ομάδα του Κάμερον», εξηγεί ο Νίκος Καλοτεράκης.

Αδιάκοπη ήταν η συνεννόηση του εικονογράφου με ωκεανογράφους, ιστορικούς, καλλιτέχνες, ναυάρχους, επιστήμονες της Ναυτικής Αρχαιολογίας, με τους οποίους ο Κάμερον καταδύθηκε κατ’ επανάληψη την προηγούμενη δεκαετία στο ναυάγιο του «Τιτανικού», στα περίπου 4.000 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Τον τροφοδότησαν με φωτογραφικό και αρχειακό υλικό, με σχέδια ζωγραφικής – «στο βαθυσκάφος ο Κάμερον είχε μαζί του τον γνωστό στην Αμερική ζωγράφο Κεν Μάρσαλ, ο οποίος ζωγράφιζε επί τόπου ό,τι έβλεπε από το κουφάρι του “Τιτανικού” στον πυθμένα της θάλασσας» -, με ντοκουμέντα για να μπορέσει να σχηματίσει μια ολοκληρωμένη εικόνα του ναυαγίου. Κι εκείνος αφοσιώθηκε στον σχεδιασμό και την ψηφιακή εικονογράφησή του από τα τέλη Νοεμβρίου 2011 μέχρι την κυκλοφορία του τεύχους τον περασμένο Απρίλιο.

«Η επικοινωνία μεταξύ μας γινόταν με ανταλλαγή mails και μέσω skype. Στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μου έχω περισσότερα από 2.000 ηλεκτρονικά μηνύματα όλων των μελών της ομάδας του Κάμερον», μου λέει ο Νίκος Καλοτεράκης.

Σχεδίαζε και έστελνε τα σχέδια με mails. Ακολούθως οι συνεργάτες τού σκηνοθέτη έστελναν – με mails επίσης – παρατηρήσεις, σχόλια, διορθώσεις. «Επρεπε να σχεδιάσω με λεπτομέρεια και ιστορική ακρίβεια τα στάδια βύθισης του πλοίου. Εχω email, για παράδειγμα, στο οποίο σημειώνεται ότι το τάδε φινιστρίνι του πλοίου στην τάδε σειρά στο δείνα κατάστρωμα πρέπει να μετακινηθεί δύο πίξελ δεξιά. Τέτοια σημασία στη λεπτομέρεια! Από τους πέντε μήνες δουλειάς, οι τρεισήμισι αφιερώθηκαν στον σχεδιασμό και την εικαστική τελειοποίηση του σκάφους», τονίζει ο Νίκος Καλοτεράκης.

Στην κινηματογραφική πιάτσα ο Τζέιμς Κάμερον έχει τη φήμη του απαιτητικού. Η εμπειρία από τη συνεργασία σας ποια ήταν;

Εμεινα άναυδος με τις γνώσεις και το πάθος του γι’ αυτό το έργο. Η επιτυχία του οφείλεται στην αποφασιστικότητα να βρει απαντήσεις και να εξερευνήσει μέρη όπου δεν έχει πάει κανείς. Είναι λεπτολόγος και σχολαστικός στην πραγματική αναπαράσταση των γεγονότων.

Η επικοινωνία μέσω mails και skype σας διευκόλυνε ή τελικά αύξανε τον βαθμό δυσκολίας;

«Είναι όλοι ιδιοφυείς, καθένας εξπέρ στο είδος του, είχαν εξερευνήσει τα συντρίμμια του πλοίου και μου έδιναν πληροφορίες για τη δουλειά μου. Η δυσκολία ήταν στο ότι έπρεπε να δημιουργήσω σχέδια για κάτι που δεν είχα δει ποτέ, σύμφωνα με τη γνώση που είχαν εκείνοι από τις καταδύσεις στο ναυάγιο. Εν ολίγοις, να αποτυπώσω με ακρίβεια την εικόνα που μετέφεραν άλλοι».