[Φαινόμενα] Αγοραίος καβγάς στον αέρα
Ισως χειρότερο και από
την έλλειψη φαρμάκων αυτή την εποχή είναι
η έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού του αισθήματος ανασφάλειας των ασθενών, που πάντως
δεν το καθησυχάζουν
οι ανελέητες συγκρούσεις στα τηλεοπτικά πλατό αρμοδίων και υπευθύνων
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Δημήτρης Βαρνάβας, καλεσμένος της «Πρώτης γραμμής» (Σκάι), συγκρούστηκε στον αέρα με τον πρώην υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο (παρενέβη τηλεφωνικώς) για τα συμβαίνοντα στον χώρο
της υγείας
Η αγριότητα των τηλεπαραθυράτων και πανελικών συγκρούσεων μπορεί να αποτελεί συναρπαστικό τηλεοπτικό θέαμα. Και μάλιστα να το επιδιώκουν καλεσμένοι και παρουσιαστές. Οι πρώτοι για να αποκτήσουν λάμψη σκληρού μαχητή και οι δεύτεροι τηλεθέαση. Μόνο που όταν η σύγκρουση είναι τυφλή, στη μέση βρίσκονται απελπισμένοι πολίτες, όπως είναι οι ασθενείς, και αφορά τον πιο ευαίσθητο τομέα, τον τομέα της υγείας, τότε δεν πρόκειται πλέον για τηλεόραση αλλά για την απόλυτη διαστροφή της.
Τι μπορεί να αισθανθεί ένας βαριά ασθενής, ένας άνθρωπος που έχει εναποθέσει τις ελπίδες του για ζωή όχι μόνο στα κατάλληλα φάρμακα, αλλά και στους γιατρούς και στο νοσοκομείο και το σύστημα ολόκληρο της υγείας, όταν ακούει να ανταλλάσσουν από την τηλεόραση βαρύτατες ύβρεις ένας γιατρός που εκπροσωπεί ως πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών, θεωρητικώς τουλάχιστον, όλους τους γιατρούς του τόπου και ο ώς χθες υπουργός Υγείας; Ιδίως όταν ένας τέτοιος καβγάς αποκαλύπτει τις βαθιές ρωγμές σε έναν τομέα όπου υποτίθεται, όποιες κι αν είναι οι αντιθέσεις, θα ‘πρεπε να ‘χει βρεθεί η ελάχιστη συμφωνία στο όνομα και μόνο της ανθρώπινης ζωής. Η σκληρή οικονομική κρίση ωστόσο ανέδειξε όλες τις παθογένειες. Αυτές που τόσο πιο σκληρά τις πληρώνουν οι πλέον ευάλωτες κοινωνικές κατηγορίες όσο πιο σφοδρές είναι οι πολιτικές συγκρούσεις.
Πάντως αυτό που διαδραματίστηκε στο στούντιο της «Πρώτης γραμμής» των Λυριτζή – Οικονόμου χθες το πρωί έκοβε την ανάσα σε ασθενείς και υγιείς, με τον άγριο κυνισμό μιας πολιτικής αντιπαράθεσης, που αξιοποίησε πλήρως τους όρους της τηλεόρασης για να έχει τη σφοδρότητα που απαιτεί εκείνη η κόντρα μεταξύ αντιπάλων, που ο ένας θέλει να αφανίσει τον άλλο. Χωρίς φυσικά ουδείς να σκεφτεί την τραγωδία, τον τρόμο μπροστά στον θάνατο, την απελπισία εκείνων υπέρ των οποίων υποτίθεται έγινε η σύγκρουση. Των ασθενών και των οικείων τους.
Γιατί ήταν εξόχως εντυπωσιακή η καταγγελία του προέδρου των Ομοσπονδιακών Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Δημήτρη Βαρνάβα, ότι ο πρώην υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος «είναι ντίλερ ιδιωτικών συμφερόντων» και ότι με τις αποφάσεις του προκάλεσε την ασφυξία στον τομέα του φαρμάκου. Και ήταν αναμενόμενο να παρέμβει ο Ανδρέας Λοβέρδος τηλεφωνικώς στην εκπομπή και, εν εξάλλω, να χαρακτηρίσει «άνανδρο» τον Δημήτρη Βαρνάβα διότι προέβη σε τέτοιου είδους σκληρές καταγγελίες, που τον ακυρώνουν ως πολιτικό, χωρίς να είναι ο ίδιος παρών στο στούντιο για να τις αντικρούσει, και αφού τον χαρακτήρισε «στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, που φοράει άσπρη μπλούζα και το παίζει γιατρός», απαίτησε από τον Δημήτρη Βαρνάβα να κάνει συγκεκριμένες τις καταγγελίες του «με ονόματα και διευθύνσεις». Μόνο που ο συνδικαλιστής γιατρός, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν έτοιμος να παρουσιάσει τον κατάλογο. Επέμεινε στους χαρακτηρισμούς πάντως και η σύγκρουση μετατράπηκε έτσι σε αγοραίο καβγά.
Εσπευσαν οι παρουσιαστές, ως όφειλαν, να ζητήσουν και από τους δυο την επομένη να βρεθούν στο στούντιο, προκειμένου να γίνει διάλογος μεταξύ τους, τονίζοντας στον Δημήτρη Βαρνάβα ότι πρέπει να έχει και στοιχεία για τις καταγγελίες του υπό μάλης. Εκείνος, πάλι, πρόβαλε την επιφύλαξη ότι «ως γιατρός» μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα να απουσιάσει από το νοσοκομείο.
Χωρίς να παραγνωρίζουμε τη σημασία της θεραπευτικής μεθόδου, που θέλει να εκτονώνει ο ασθενής το αίσθημα συσσωρευμένου θυμού και με αυτή την έννοια, η εκρηκτική ατμόσφαιρα και η βίαιη σύγκρουση συνδικαλιστή γιατρού – υπουργού on camera μπορεί να πρόσφερε τέτοιου είδους υπηρεσίες, το θέαμα ωστόσο άφηνε την πικρή γεύση απαξίας και γι’ αυτή την ανθρώπινη ζωή, καθώς ο σεβασμός της το τελευταίο που θα επέτρεπε τέτοιες στιγμές, με τις ελλείψεις σε φάρμακα να τη θέτουν σε πραγματικό κίνδυνο, θα ήταν να μετατραπεί σε άλλοθι για βουρκώδεις αλληλοκαταγγελίες αρμοδίων.