[Εναλλακτικά] Η γυμνή αλήθεια

ΧΑ ΧΑ ΧΑ! Δεν υπάρχει παράγωγο που να ασφαλίζει απέναντι στο να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα. Οσοι έπαιζαν «γυμνά» CDS θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τη γυμνή αυτή αλήθεια στις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Το ίδιο και οι Γερμανοί.

Εδω και δύο χρόνια η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως πιστωτικός κίνδυνος. Γιατί; Διότι δεν θα μπορούσαμε να αποπληρώσουμε τα χρέη μας. Εσπευσε λοιπόν το Βερολίνο, βάζοντας μπροστά τους ιδιώτες τραπεζίτες, να επιβάλει αναδιάρθρωση χρέους. Το ότι μαζί με τα ομόλογα κουρεύτηκαν οι ελληνικές τράπεζες, τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, οι επενδυτές και οι ασφαλισμένοι δεν τους πολυενδιέφερε. Αυτό που τους ένοιαζε ήταν να αρθεί η αβεβαιότητα. Μόνο που δεν κατάλαβαν ότι η Ελλάδα δεν ήταν πιστωτικό αλλά πολιτικό ρίσκο.

Η επιμονή σε ένα κακό πρόγραμμα λιτότητας και η επιβολή μιας υφεσιακής πολιτικής χωρίς αύριο είχαν ως αποτέλεσμα το κούρεμα των ελληνικών κομμάτων εξουσίας. Ακόμη και ένας πρωτοετής αναγνώστης πολιτικής επιστήμης θα καταλάβαινε ότι το κενό θα το κάλυπτε μια ανερχόμενη προσωπικότητα. Η Παπαρήγα είναι παρωχημένη, ο Καμμένος δεν έχει έρμα, ο Κουβέλης είναι μετριοπαθής και ο Τζήμερος κάπως φλώρος. Ετσι ηγέτης του αντι-Μνημονίου αναδείχθηκε με σχετική ευκολία ο Αλ. Τσίπρας.

ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ, μετά το PSI και την υποταγή σε δεύτερο Μνημόνιο, ότι η Ελλάδα ήταν τελειωμένη υπόθεση για την Ευρώπη. Στο κάτω κάτω, είμαστε μόλις το 2% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ και επαρκώς απομονωμένοι ώστε ακόμη και αν σκάσουμε, αυτό να μην πολυσκοτίσει κανέναν. Δεν είναι όμως καθόλου έτσι. Η προοπτική μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η αμηχανία Βρυξελλών, Βερολίνου και άλλων έχουν δημιουργήσει ατμόσφαιρα τρομακτικής αστάθειας. Δεν είναι η πρώτη φορά που το ευρώ σορτάρεται. Ούτε που βρίσκεται στα χαμηλά. Τα ίδια είχαν γίνει και προ διετίας. Είναι όμως η πρώτη φορά που το σορτάρισμα και η πτώση είναι χωρίς τέλος.

Οπως λέει χειριστής επενδυτικού κεφαλαίου, «είναι λες και οι αγορές έχουν δει ένα φάντασμα». Το υπονοούμενο είναι ότι το φάντασμα δεν το ξεπερνάς. Εν προκειμένω, το φάντασμα είναι η σύγκρουση μιας κυβέρνησης Τσίπρα με τις Βρυξέλλες, με ό,τι αυτό θα σημαίνει για την Ελλάδα – που μπορεί να καταλήξει στη δραχμή – και την ευρωζώνη – που μπορεί σπάσει.

Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες παρακολουθούν μαρμαρωμένοι αυτή την εξέλιξη. Την ίδια ώρα κάποιοι αναλυτές – όπως ο Hugo Dixon του Ρόιτερς – υποστηρίζουν ότι η καλύτερη λύση θα ήταν να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα και να έρθει αντιμέτωπος με τα περί αποδέσμευσης από το Μνημόνιο. Το υπονοούμενο είναι πως η αναμέτρηση με την πραγματικότητα είναι ο μόνος τρόπος να ξαναμπεί η ελληνική πολιτική στην τροχιά της ευρωζώνης.