[Λόγια του δρόμου] Κοκτέιλ μολότοφ

Σε εμπόλεμη ζώνη έχουν μετατραπεί εδώ και χρόνια οι ελληνικοί δρόμοι. Οι οδηγοί οχημάτων όλων των τύπων εναντίον των μοτοσικλετιστών και των ποδηλατιστών. Οι φορτηγατζήδες εναντίον των γιωταχήδων. Οι πάντες εναντίον των ταξιτζήδων. Οι άνδρες εναντίον των γυναικών κ.λπ. Καμία όμως από αυτές τις πολεμικές πράξεις στην άσφαλτο δεν φτάνει την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα μεταξύ ενός οδηγού και ενός συνοδηγού, οι οποίοι θέλουν να επιβληθούν ο ένας στον άλλον. Αν μάλιστα το δίδυμο απαρτίζεται από έναν άντρα και μία γυναίκα, τότε μπροστά του τα κοκτέιλ μολότοφ μοιάζουν με παιδική πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό.

Οποιος δεν κρατά τιμόνι στα χέρια του, βρίσκεται συνήθως στη δυσκολότερη θέση. Ο συνοδηγός παρακολουθεί και κρίνει κάθε κίνηση του οδηγού και όταν διαπιστώσει λάθη ή ριψοκίνδυνες τάσεις, τότε αντιδρά με διάφορους τρόπους. Μπορεί να πατά φρένο υποσυνείδητα, να κοιτάζει επιδεικτικά προς μία άλλη κατεύθυνση ή επιτιμητικά προς τον οδηγό, να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του φουσκώνοντας και ξεφουσκώνοντας. Στο τέλος όμως ανάβει η θρυαλλίδα με το εκρηκτικό και το ζευγάρι χωρίζεται σε δύο μονομάχους με αρένα το αυτοκίνητο.

Υπάρχουν βεβαίως άνθρωποι που οδηγούν απερίσκεπτα, είτε από άγνοια των κινδύνων, είτε θέλοντας να εντυπωσιάσουν.

Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως το επεισόδιο προκαλείται επειδή αξιολογούμε τον άλλον (ή την άλλη) με τα δικά μας οδηγητικά και συνοδηγητικά κριτήρια και δεν τον αφήνουμε να συμπεριφερθεί σύμφωνα με τον χαρακτήρα του, αλλά όπως θα θέλαμε εμείς οι ίδιοι. Αρκετές φορές επίσης ο συνοδηγός διστάζει να εκφράσει – ακόμη και κόσμια – τις ενστάσεις του στον οδηγό, είτε από ευγένεια, είτε από φόβο, κάτι που είναι βεβαίως λάθος. Υπάρχει πάντως και μία ευχάριστη πλευρά, καθώς η συμβίωση στα μπροστινά καθίσματα ενός αυτοκινήτου αποκαλύπτει γρήγορα μυστικές πτυχές του χαρακτήρα τους και τις αντιδράσεις τους σε οριακές καταστάσεις.