[Ανορθόδοξα] Τώρα που βρήκαμε παπά…

Μάλλον είχε δίκιο ο κ. Μπαρόζο όταν έλεγε ότι ο ρόλος της κυβέρνησης Πικραμμένου θα είναι, για τις επόμενες εβδομάδες, καθοριστικός για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρώπη. Και όχι μόνο. Ελπίζω δε να το έχει αντιληφθεί και ο ίδιος, ότι το έργο που ανέλαβε είναι οιονεί υπηρεσιακό, κάτι σαν το ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Διότι αν νομίζει ότι θα τη βγάλει με ένα δείπνο κορυφής στις Βρυξέλλες, όπου του δόθηκε η ευκαιρία να επιδείξει τους καλούς του τρόπους, την ευπροσηγορία του και γενικώς τον γαστρονομικό του πολιτισμό, έχει και τα εξής να διευθετήσει ώσπου να οδηγήσει αισίως τον λαό στις κάλπες:

Πρώτον, να λύσει το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Είναι ένα ζήτημα που χρονίζει, το γεγονός ότι χρονίζει όμως, δεν τον απαλλάσσει από τις ευθύνες του. Επειδή στο ζήτημα αυτό η ελληνική διπλωματία διαπρέπει τώρα εδώ και μερικές δεκαετίες, οφείλει, διά καταλλήλων ενεργειών, να ολοκληρώσει τον θρίαμβο στην επόμενη Σύνοδο του ΝΑΤΟ.

Δεύτερον, οφείλει να καλύψει τα κενά των δημόσιων εσόδων. Δεν ξέρω πόσα λείπουν, αλλά αν σκεφτεί κανείς ότι έχει στη διάθεσή του είκοσι ολόκληρες ημέρες και κάτι ψιλά, μετά δεν θα έχει καμιά δικαιολογία να μας πει ότι δεν πρόλαβε. Στην τρίτη θέση έρχεται η μετενέργεια η οποία, όπως δήλωσε ο κ. Ρουπακιώτης, βρίσκεται σε καλό δρόμο, μια και θα καταργηθεί ή κάτι τέτοιο. Στην τέταρτη θέση έρχεται το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με τον τουρισμό. Είναι κρίμα ο κ. Πικραμμένος, προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι είναι υπηρεσιακός, να αφήσει τη βαριά βιομηχανία τής χώρας αβοήθητη. Οφείλει να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να δημιουργήσει το κλίμα της εμπιστοσύνης που θα ξαναφέρει τους τουρίστες κάτω από τον ήλιο μας. Οι καιροί ου μενετοί, κ. Πικραμμένε. Τώρα, αν στη διαδικασία προώθησης του τουρισμού μας, καταφέρει να πείσει και το Βρετανικό Μουσείο να μας επιστρέψει τα μάρμαρα του Παρθενώνα δεν θα ήταν καθόλου κακή ιδέα.

Το γεγονός δε ότι έχει να λύσει και το πρόβλημα με τους φαρμακοποιούς και τα ασφαλιστικά ταμεία δεν τον απαλλάσσει από τα υπόλοιπα άμεσα και επείγοντα καθήκοντά του. Τα νοσοκομεία που δεν έχουν υλικά και η έλλειψη της ινσουλίνης είναι μεν σοβαρά θέματα, αλλά αυτά δεν πρέπει να τον κάνουν να παραμελήσει την ΑΟΖ, την υφαλοκρηπίδα και μερικά ακόμη ψιλά.

Συμπέρασμα: αφού οι πολιτικοί μας έκαναν ό,τι μπορούσαν για να σχηματίσουν κυβέρνηση και δεν τα κατάφεραν, συμφώνησαν οι δαιμόνιοι να μας χορτάσουν με μια υπηρεσιακή – γιατί πάντα υπάρχει και η λύση της πίτσας. Και τώρα που έρχονται οι πιο κρίσιμες εκλογές της Μεταπολίτευσης, πιο κρίσιμες από τις προηγούμενες που ήταν οι πιο κρίσιμες, οφείλει ο κ. Πικραμμένος να τα έχει λύσει όλα αυτά ώστε η κυβέρνηση που θα προκύψει να ασχοληθεί απερίσπαστη με το έργο της ανάπτυξης.