e-mail

Τι μας έχει βαρεμένο, τιιιιιι;

Αγαπητή Φοίβη,

Σ’ αυτήν τη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας» ό,τι και να συμβεί δεν θα με παραξενέψει. Από την ανάδειξη του Τσίπρα ως… πρωθυπουργού! (προφανώς και με τη βοήθεια των ελληνοποιηθέντων Αλβανών) ώς την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή, καθότι έχει αναγνωριστεί η μόνη «πολιτική οργάνωση» που προστατεύει τους αδύναμους ηλικιωμένους από τις συμμορίες των Αλβανών με τα Καλάσνικοφ που σφάζουν, εν ψυχρώ, για λίγα ευρώ. Τα διαβάζουμε, πλέον, στα ψιλά των εφημερίδων!

Και όχι, βέβαια, ότι ενδιαφέρθηκε ο κ. Τσίπρας να κυβερνήσει και να αναλάβει αυτό το βαρύ φορτίο να σηκώσει. Ο ρόλος του είναι να στέλνει τα «μπαχαλάκια» του να σπάνε και να προπηλακίζουν.

Τουλάχιστον η κ. Παπαρήγα ήταν ειλικρινής και παραδέχτηκε ότι ο ρόλος της είναι η αντιπολίτευση. Δηλαδή να κλείνει δρόμους και λιμάνια! (Θα ακούσατε για μείωση του τουρισμού φέτος κατά 20%)…

Ολοι παραδέχονται ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα στη διακυβέρνηση της χώρας (μείωση βουλευτών, μείωση συμβούλων υπουργών, κατάργηση αυτοκινήτων, μείωση βουλευτικών και υπουργικών αποζημιώσεων και χρηματοδοτήσεων κομμάτων και ιδρυμάτων πρώην πρωθυπουργών) και εκεί έπρεπε να εστιάσουν τα αριστερά κόμματα και όχι στην απόρριψη του Μνημονίου που ήταν αναγκαίο κακό σε μια δύσκολη στιγμή για τη χώρα. Και μην ξεχνάμε ότι με το Μνημόνιο αποκαλύφθηκαν οι απαράδεκτες καταχρήσεις δημοσίου χρήματος (εκλιπόντες συνταξιούχοι, τυφλοί εργαζόμενοι, απάτες και κάθε είδους παρανομίες που μας άφησαν άναυδους). Ο Θεός να βάλει το χέρι του και ο Ελληνας να βάλει μυαλό! Οπως έλεγε και ο Κορνήλιος Καστοριάδης: «Ο κάθε λαός είναι υπεύθυνος για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται».

Φιλικά, Μάρα Σ., Κηφισιά

Το καλύτερο είναι, αγαπητή Μάρα, πως σ’ αυτήν τη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας», δίχως Τσίπ(ρ)α, ένας Καμμένος πρότεινε τον κύριο Πικραμμένο για Πρωθυπουργό και αν – παρ’ ολίγον – ο ίδιος είχε συνεργαστεί κυβερνητικά με τον ΣΥΡΙΖΑ θα είχαμε κάτι σε… Συγκαμμένο. Αφήστε που κυκλοφορεί και ο Βαρεμένος!

Ζήτω η αποστασία (οέο!)

Αγαπητή Phoebe,

Πώς τη βλέπετε εσείς, με τα νεύρα από οκτώ ετών, αυτή τη σύγκλιση της κυρα-Ντόρας προς τον κυρ Αντώνη (ο κυρ Αντώνης πάει καιρός που ζούσε στην αυλή, μ’ ένα κανάτι κι ένα κρεβάτι και με κρασί πολύ, όπως έλεγε και το τραγούδι), που υποτίθεται ότι χώρισαν τα τσανάκια τους λόγω της στάσης απέναντι στο Μνημόνιο, έπειτα ο κυρ Αντώνης άλλαξε στάση και εν μέρει πλησίασε τις θέσεις της κυρα-Ντόρας κι έπειτα και, το ωραιότερο, τώρα που δηλώνει πως είναι ο μόνος που μπορεί να αλλάξει και να καταργήσει τις συνέπειες του Μνημονίου πλησιάζει ξανά εκείνη!

Σε τι χώρα ζούμε;

Ελένη Ζαχαριάδου, Νίκαια

Στη χώρα, αγαπητή Ελένη, όπου όλοι ξέρουν πως την αποστασία πολλοί μισούν, τους αποστάτες ουδείς (καταπληκτικό: εδώ ισχύει και για τους δύο!) και όχι μόνο δεν τους μισεί αλλά τους δικαιώνει κιόλας. Επίσης, αν δεν πάει τώρα στον κυρ Αντουάν η κυρα-Ντόρα, πότε θα περιμένει η καψερή να το κάνει το λάθος ο λεγάμενος για να του την πάρει την αρχηγία στο πιτς φιτίλι (κατά την οικογενειακή παράδοση);