[Η ιστορία της ημέρας] Συνεπιβάτες επί πληρωμή στην Τζακάρτα

Ο εθελοντικός συνεπιβατισμός είναι αδύνατον να καθιερωθεί σε χώρες με χαλαρή περιβαλλοντική και κοινωνική συνείδηση. Η Ελλάδα είναι μία απ’ αυτές. Μια άλλη είναι η Ινδονησία, όπου όμως το μέτρο επιβλήθηκε διά νόμου. Για να κινηθεί κάποιος με το αυτοκίνητό του – ακριβέστερα για να μποτιλιαριστεί – στην Τζακάρτα πρέπει να έχει τουλάχιστον έναν συνεπιβάτη. Αυτό αποφάσισε η κυβέρνηση της Ινδονησίας για να αντιμετωπίσει το τεράστιο συγκοινωνιακό και περιβαλλοντικό πρόβλημα της πόλης των 20 εκατομμυρίων κατοίκων (των προαστίων συμπεριλαμβανομένων).

Φυσικά, επειδή από τη μια πλευρά η εξάρτηση από το Ι.Χ. είναι ακαταμάχητη και από την άλλη η πενία τέχνας κατεργάζεται, στην Τζακάρτα ανθεί το επάγγελμα του συνεπιβάτη. «Μπαλαντέρ» τούς λένε οι Ινδονήσιοι τους άνδρες και τις γυναίκες που υψώνουν το χέρι τους στις άκρες των δρόμων για να δηλώσουν ότι είναι επί πληρωμή συνοδοί μοναχικών οδηγών. Η αμοιβή τους φθάνει το 1,60 ευρώ. Διόλου άσχημα, αν σκεφθεί κανείς ότι οι μισοί από τους 240 εκατομμύρια κατοίκους της χώρας ζει με λιγότερο από 1,50 ευρώ την ημέρα.

Δεν είναι όμως μόνο οι ατέλειωτες ώρες στα μποτιλιαρίσματα που πρέπει να υπομένουν δίπλα σ’ έναν άγνωστο αυτοί οι επιβάτες δίχως προορισμό. Είναι και ο κίνδυνος που αναλαμβάνουν να υποστούν παρενόχληση ή και επίθεση από τον οδηγό! Και πώς να καταγγείλει τις επιθέσεις το θύμα, όταν κινδυνεύει με φυλάκιση ενός έτους λόγω του παράνομου συνεπιβατισμού που ασκεί; Για τον οδηγό το πρόστιμο της ενοικίασης συνεπιβάτη είναι περίπου 85 ευρώ.