[Λόγια του δρόμου] Ανευθυνότητες

Επιδημικές διαστάσεις έχει πάρει πλέον το φαινόμενο των χαλασμένων φαναριών κυκλοφορίας. Οι οδηγοί προσεγγίζουν τις διασταυρώσεις και πολλές φορές δεν γνωρίζουν αν έχει ανάψει πράσινο ή κόκκινο, καθώς η έλλειψη συντήρησης έχει αχρηστεύσει πάμπολλα φανάρια. Επόμενο είναι να αυξάνεται η πιθανότητα τροχαίου ατυχήματος για το οποίο ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό ο ιδιοκτήτης των συστημάτων ρύθμισης της κυκλοφορίας, δηλαδή το κράτος.

Τα ίδια ισχύουν βεβαίως για τις λακκούβες των δρόμων, την ελλιπή σήμανση, την άθλια ποιότητα του οδοστρώματος, τη λανθασμένη χάραξη των στροφών, κ.λπ. Δυστυχώς, είναι πολύ δύσκολο έως και ακατόρθωτο να βρεις στην πράξη το δίκιο σου αν εμπλακείς σε ένα ατύχημα ή πάθει ζημιά το αυτοκίνητό σου εξαιτίας μιας κακοτεχνίας του δρόμου. Γενικότερα, η αναζήτηση ευθυνών στην περίπτωση ενός τροχαίου ατυχήματος αποτελεί περίπλοκη υπόθεση και δεν περιορίζεται βέβαια στο κράτος, αλλά αφορά τον καθέναν από εμάς.

Παρκάροντας για παράδειγμα το αυτοκίνητο ακριβώς στη γωνία, κλείνουμε την ορατότητα στους άλλους οδηγούς που προσεγγίζουν τη διασταύρωση και τους κάνουμε τη ζωή δύσκολη και επικίνδυνη. Πρόκειται για κλασική περίπτωση συνυπευθυνότητας λόγω της ανευθυνότητας πολλών συμπολιτών μας που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να έχει δραματικές παρενέργειες.

Η ευθύνη του γονιού που κρατά το παιδί του αγκαλιά στη θέση του συνοδηγού αντί να το μεταφέρει πίσω σε ειδικό καθισματάκι είναι σαφώς μεγαλύτερη από εκείνη του απρόσεκτου οδηγού ο οποίος τον τρακάρισε αφηρημένος. Διαβάζουμε επίσης συχνά για σοβαρά δυστυχήματα με εμπλοκή μοτοσυκλετιστών, στα οποία ναι μεν μπορεί να έφταιγε ο οδηγός ενός άλλου οχήματος, όμως ο δικυκλιστής θα είχε τραυματιστεί πολύ ελαφρύτερα αν φορούσε κράνος. Καταστάσεις οι οποίες προκύπτουν όταν λειτουργούμε σαν οδηγοί περιορισμένης ευθύνης!