Ενα αρχαίο σπα στου Μακρυγιάννη

Mόλις ένα μέτρο κάτω από την επιφάνεια και σε απόσταση αναπνοής από την Ακρόπολη η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως ένα πολυτελές συγκρότημα λουτρών που λειτούργησε από τον 2ο έως τον 7ο αι. μ.Χ. και σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση.Κοσμημένο με τοιχογραφίες και μαρμάρινα πλακίδια, το βαλανείο εκτιμάται ότι είναι από τα πιο μεγάλα του είδους – καλύπτει περί τα 1.450 τ.μ. -, χωρίς ωστόσο οι ερευνητές να μπορούν να απαντήσουν με βεβαιότητα αν αποτελούσε τμήμα πλούσιου σπιτιού ή αν επρόκειτο για δημόσιο λουτρό. Οι μαρμάρινες ανδρικές κεφαλές που βρέθηκαν – μία μάλιστα απεικονίζει τον κιθαρωδό Απόλλωνα – επιτείνουν την άποψη ότι πρόκειται για πολυτελή κατασκευή, ενώ τα λυχνάρια προφανώς χρησιμοποιούνταν για να διευκολύνουν τους νυχτερινούς επισκέπτες του λουτρού.

Το βαλανείο, το οποίο εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφής σε οικόπεδο επί της οδού Πορίνου 7, κοντά στη νότια κλιτύ του Ιερού Βράχου και μέσα στο τειχισμένο τμήμα της αρχαίας πόλης, περιλαμβάνει χώρους με δεξαμενές για το ψυχρό (frigidarium), το χλιαρό (tepidarium) και το θερμό (caldaria) λουτρό και υπόκαυστα, εστίες πυροδότησης και βοηθητικούς χώρους, που εικάζεται πως ήταν αίθουσες για μασάζ και μαγειρείο. Προσδιορίστηκαν τέσσερις τουλάχιστον οικοδομικές φάσεις του λουτρού, χρονολογούμενες από τον 2ο έως τις αρχές του 7ου αιώνα μ.Χ. Το εύρημα αποτελεί τμήμα της ίδιας γειτονιάς που αποκαλύφθηκε και διασώζεται κάτω από το Μουσείο Ακρόπολης. Η καλύτερα σωζόμενη φάση ήταν η δεύτερη, δηλαδή από το τέλος του 3ου αιώνα και τουλάχιστον ως το τέλος του 4ου αιώνα μ.Χ.

Οσο για την είσοδό του, η οποία δεν έχει εντοπιστεί ακόμη, εκτιμάται ότι βρισκόταν δυτικά από τον κεντρικό δρόμο που ταυτίζεται με τη σημερινή οδό Μακρυγιάννη.