[Πρόσωπα] Πολεμώντας για το μέλλον

Ο Αλεκ Λόορζ κλείνει τα 18 στα τέλη Μαΐου. Τελειώνει το λύκειο, τα Σαββατοκύριακα παίζει Ultimate Frisbee και στις άλλες ελεύθερες ώρες του ασχολείται μ’ ένα πρόβλημα που αφορά περισσότερο τη γενιά του. Εχει προσφύγει ενώπιον του Περιφερειακού Δικαστηρίου της Ουάσιγκτον κατά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ. Για την ακρίβεια, είναι ο εκπρόσωπος των πέντε ανηλίκων από την Καλιφόρνια που έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη εις βάρος της διευθύντριας της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος Λάιζα Τζάκσον και των υπουργών Εσωτερικών, Αμυνας, Ενέργειας και Γεωργίας ζητώντας από την κυβέρνηση να ενεργήσει αμέσως κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη μειώνοντας τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 6% ετησίως από το 2013. «Πιστεύω πως πολλοί νέοι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι η κατάσταση επείγει και ότι δεν θα λύσουμε αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας απλώς περισσότερα ποδήλατα», λέει ο Λόορζ.

Την περασμένη Παρασκευή, η αμερικανική κυβέρνηση και η Ενωση Βιομηχάνων, φοβούμενες μην καταδικαστούν, ζήτησαν από τον δικαστή Ρόμπερτ Ουίλκινς να κηρύξει την προσφυγή αντισυνταγματική. Ο δικαστής θα αποφασίσει μέσα σε δύο εβδομάδες και, αν δεν κάνει δεκτή την ένσταση και συνεχίσει τη διαδικασία, ο επικεφαλής του Πενταγώνου Λίον Πανέτα μπορεί να κληθεί σε μερικούς μήνες για να απαντήσει στα θέματα που θέτει ένας 18χρονος αναφορικά με την εθνική ενεργειακή πολιτική.

«Οταν ήμουν 12 ετών», αφηγείται ο Αλεκ, «είδα το ντοκιμαντέρ του Αλ Γκορ “Μια ενοχλητική αλήθεια” και εντυπωσιάστηκα τόσο ώστε το είδα δύο φορές στη σειρά. Κατάλαβα ότι η γενιά μου είναι η πρώτη που θα πληρώσει το τίμημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη και αποφάσισα να στρατευτώ για το περιβάλλον, ιδρύοντας την ένωση Kids vs Global Warming (Παιδιά κατά της Υπερθέρμανσης του Πλανήτη)». Μερικά χρόνια μετά, βλέποντας πως τίποτε δεν κινείται, ανέβασε τον πήχη: «Γνώρισα τον Τζέιμς Χάνσεν, τον διευθυντή του Διαστημικού Ινστιτούτου Γκόνταρντ της NASA, ο οποίος με έφερε σε επαφή με μερικούς δικηγόρους, ανάμεσα στους οποίους ήταν η Τζούλια Ολσον. Η ιδέα για την προσφυγή γεννήθηκε μαζί τους».

Η Ολσον, δικηγόρος με έδρα το Γιουτζίν του Ορεγκον, και η συνάδελφός της Μέρι Κριστίνα Γουντ, διευθύντρια του Νομικού Προγράμματος για τους Φυσικούς Πόρους του Πανεπιστημίου του Ορεγκον, είναι εξειδικευμένες στο δόγμα του «δημόσιου καταπιστεύματος» («public trust»), σύμφωνα με το οποίο ορισμένοι φυσικοί πόροι συντηρούνται για δημόσια χρήση, βρίσκονται στη φύλαξη του κράτους και δεν αποτελούν ιδιοκτησία του. Η έννοια αυτή βρίσκει εφαρμογή όταν το κράτος περιορίζει το κυνήγι μερικών ζώων για να αποφευχθεί η εξαφάνισή τους, όμως τώρα ο Αλεκ και οι άλλοι θέλουν να την εφαρμόσουν γενικά στην υπεράσπιση του περιβάλλοντος. Η προσφυγή κατατέθηκε από ανηλίκους, επειδή αυτοί είναι οι πολίτες που έχουν μεγαλύτερο συμφέρον μακροπρόθεσμα να σωθεί ο πλανήτης. «Οι πολιτικοί πρέπει να θυμούνται ότι το μέλλον ανήκει σε μας», τονίζει ο Αλεκ.