Πού ’ναι ο 30άρης, οέο;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Κι από μεγάλα κόμματα, ποιο υποστηρίζετε; Φοβάμαι ότι με τέτοια ερωτήματα θα κυλά η ζωή του μεθαυριανού τριαντάρη που θα διαδεχτεί τον Βαγγέλη Βενιζέλο στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ…
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν είναι η εκλογική του ήττα. Ούτε η απόλυτη οργανωτική αδυναμία του. Είναι το ενδεχόμενο να βρεθεί εκτός γηπέδου. Να μην έχει ζωτικό χώρο στο πολιτικό στερέωμα. Να μην έχει τι να πει.
Το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να γίνει σάντουιτς ανάμεσα στον συντηρητικό χώρο και τον αστερισμό της νέας Αριστεράς: για δυόμισι χρόνια άσκησε πολιτικές που θα ήταν πολύ δεξιές για τη Νέα Δημοκρατία, έχοντας προηγουμένως ασκήσει τη ρητορική του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή τη στιγμή, τη μεν μνημονιακή πολιτική την έχει εγκολπωθεί η ΝΔ, ο δε ΣΥΡΙΖΑ τα λέει πολύ ωραία – τουλάχιστον όσο και το ΠΑΣΟΚ παλαιότερα. Και προς το παρόν, με πολύ περισσότερη αξιοπιστία από το σημερινό ΠΑΣΟΚ.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι για το ορατό διάστημα το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να τρέφει προσδοκίες. Κατά πάσα πιθανότητα θα υποκατασταθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ – ρητορικά και εκλογικά.
Φυσικά, η αλλαγή δεν θα αργήσει: ο πολιτικός κύκλος γίνεται πολύ γρήγορος – ο Ανδρέας Παπανδρέου άντεξε 15 χρόνια, ο Κώστας Σημίτης 8 χρόνια και ο Γιώργος Παπανδρέου
2 1/2 – νομοτελειακά θα έλθει η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ και η υποκατάστασή του από το νέο ΠΑΣΟΚ του άγνωστου 30άρη…
Θα βουλιάξει και θα αλλάξει
Ώς τότε, το ΠΑΣΟΚ, αφού βούλιαξε, έχει την ευκαιρία να αλλάξει: να γίνει αυτό που ποτέ δεν υπήρξε – δηλαδή ένα κόμμα της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας. Ενα κόμμα που δεν θα υπόσχεται αλλά θα παρουσιάζει σχέδιο. Ενα κόμμα που δεν θα επιδιώκει να μοιάσει στην κοινωνία αλλά να την αλλάξει.
Η επιστροφή στην πολιτική δεν είναι εύκολη άσκηση για στελέχη που είχαν μάθει τόσα χρόνια να διαχειρίζονται την εξουσία. Δεν είναι εύκολη άσκηση ούτε για εκείνα τα στελέχη που τάχα δεν κυβέρνησαν αλλά ήταν μια χαρά μέσα στο πράσινο σύστημα. Αλήθεια, εκείνος ο 30άρης έχει γεννηθεί άραγε;
Google news
