e-mail
Μέσα στον ορυμαγδό κάποιοι έχουν χιούμορ. Σαν τους οργανωτές του Outview Festival, με ταινίες με γκέι ή λεσβιακό θέμα, στο Ινστιτούτο Θερβάντες, που στην αφίσα τους έβαλαν το σύνθημα «Σύκο κι έλα» (θυμάστε τον Χρόνη Εξαρχάκο «αγοράκι, τι φρούτα βγάζει η Καλαμάτα;»)
Αποκόμματα και παρτάλια
Κυρία Φοίβη και πάλι χαίρε.
Είκοσι τέσσερις κομματικούς συνδυασμούς μετρήσαμε στη Λάρισα για τις εκλογές. Εκατόν πενήντα ένας είναι οι υποψήφιοι, κάθε χίλιους κατοίκους και ένας για βουλευτής με φωτοστέφανο Σωτήρα της χώρας. Ποιος λοιπόν ήταν αυτός ο σαμάνος που κατόρθωσε να συγκλίνει αυτά τα 24 μπαϊράκια; Κατηγορηματικά κανένας.
Η αυτοδυναμία κατά τα φαινόμενα έλαβε άνευ αποδοχών άδεια διαρκείας και κατά πληροφορίες μεταξύ των αποσκευών της συμπεριέλαβε όλα τα λαμόγια. Ημετέρους, συνεργάτες, συμβούλους, κουμπάρους, φιλαράκια από τα παλιά και ειδικούς επί όλων των θεμάτων μη εξαιρουμένης και της κλοπής του δημόσιου χρήματος.
Ο κ. Συμπιλίδης νομίζω πως ήταν μία από τις τελευταίες απόπειρες εξόφλησης χρέους από τον κ. Σαμαρά και απέτυχε παταγωδώς. Περίσσεψαν η τιμιότητα, το ήθος και ο σεβασμός προς τη χειμαζόμενη πατρίδα.
Ορκος όλων των υποψηφίων; Αποτάσσομαι παν λαμόγιον και συντάσσομαι με την Αρετήν. Πώς όμως αφού διέγραψαν από το λεξιλόγιό τους τις λέξεις τσίπα, ντροπή και ψέμα; Τι ήθελε ο κ. Καραμανλής στο Ζάππειο ΙΙΙ του κ. Σαμαρά; Ηθελε να ακούσει από το στόμα του Σαμαρά το δικό του πρόγραμμα του 2004 που υπερθεμάτιζε την ανασύσταση του ελληνικού κράτους και δεν το κατόρθωσε ένεκα Εφραίμ, ομολόγων, κουμπάρων κ.ά.
Ισως πήγε και για λόγους αυτασφάλειας. Αν είμαι παρών, σκέφθηκε, ο κ. Σαμαράς δεν θα αποφασίσει ποτέ να βγάλει κιχ για την εξαετία μου, έφτασε λέτε μέχρι να το σκεφθεί αυτό; Οψόμεθα λοιπόν στις εκλογές για το τι θα πράξει ο σοφός λαός. Από τα αμέτρητα καπελώματα ασφαλώς θα κουρκούτιασε το μυαλό του. Βάλε το χέρι σου Θεέ μου, ορθόδοξοι άνθρωποι είμαστε. Βάλε λίγο νου στο κεφάλι σ’ αυτό το θεότρελο και αρχομανή φιλοσωτήριο λεφούσι που θέλει να μας σώσει. Ο λαός γνωρίζει πως οι πολλές μαμμές βγάζουν το παιδί στραβό. Και η πατρίδα μας άρχισε να μπατάρει. Είκοσι δύο κόμματα, αποκόμματα και παρτάλια διά της ψήφου του λαού αλυχτούν σαν ύαινες και απαίτησαν μερίδιο στις έδρες της Βουλής. Δεν αποκτούν με λίγες έδρες δικαιώματα διακυβέρνησης, θα έχουν όμως βήμα στο Κοινοβούλιο, ακόμη και σαν εσαεί αντιρρησίες. Με άκρατους λαϊκισμούς θα παίρνουν το μέρος κάθε αδικημένου και θα γίνονται συνήγοροι κάθε νόμιμου ή μη αιτήματος διαμορφωμένων ομάδων.
Ο λαός είναι σοφός αλλά και παμφάγος, αρκεί να το ακούει δυνατά. Καταπίνει αμάσητες και μονορούφι κάθε προτάσεις υπέρ του χωρίς έλεγχο και επιλογή και χωρίς να ρωτήσει από ποιον και γιατί προέρχεται η ευμενής και συμφέρουσα προσφορά. Με αυτόν τον χωρίς έλεος κατακερματισμό των εδρών της Βουλής.
Πιστεύω πως φθάσαμε στον όρκο των τριών σωματοφυλάκων του Δουμά αλλά από την ανάποδη. Ολη η κοινωνία σαν εκδικητής μαχητής θα αντιμάχεται αλλήλους. Ο ένας εναντίον όλων και όλοι εναντίον ενός. Δεν αντιγράψαμε τον νόμο της ζούγκλας, φέραμε τη ζούγκλα στο σπίτι της γειτονιάς μας, την πόλη και το κράτος μας.
Τώρα χρειαζόμαστε επειγόντως έναν Σόλωνα να εφαρμόσει τη σεισάχθεια, να κάνεις νέους νόμους και να καλέσει τον Δράκοντα για την εφαρμογή τους. «Κρατίστην είναι δημοκρατίαν, εν ή πάντες ως τύραννον φοβούνται τον νόμον» (Βίας ο Σοφός). Αριστη Δημοκρατία είναι αυτή που όλοι φοβούνται τον νόμο όπως τον Τύραννο. Ποιος θα το κάνει όμως;
Με ελπίδα χαιρετώ,
Βασίλης Λαρισαίος
Είναι κι αυτά, αγαπητέ Βασίλη, ενδείξεις δημοκρατίας. Απλώς είδατε πού καταλήξαμε: ένας στους πέντε ψηφοφόρους να μην εκπροσωπείται στη Βουλή, ένας με λιγότερο από 20% να θέλει σώνει και καλά να γίνει πρωθυπουργός και οι λοιποί να μένουν στις «ακυβέρνητες πελατείες», κατά τον τίτλο στα «Εμπιστευτικά» του Γιάννη Πρετεντέρη. Οπου το κοινό μοιράζεται σε όσους έχουν θυμώσει και σε όσους έχουν φοβηθεί. Είναι φόβος και θυμός συναισθήματα για έξοδο από την κρίση; Τώρα, λοιπόν, θα δείξουν «αν μπορούν να μετατραπούν ξανά από πελατειακά δίκτυα σε εθνικές δυνάμεις» (που δεν το βλέπουμε).
Ποιος μας έβαψε την αυγή;
Κυρία Αθηναίου,
Λέτε να είναι αλήθεια πως χάσαμε πλέον το δικαίωμα στην αυγή και τα πολλά, πάρα πολλά, ρόδινα χρώματά της;
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Αννα Λαυρέντη
Είναι αλήθεια, αγαπητή Αννα. Κάποιος μας την έβαψε χρυσή! Ή μάλλον κάποιοι, όπως οι πολιτικοί μας και οι πρακτικές τους που οδήγησαν στην εξαθλίωση μεγάλο μέρος του λαού…