[Αποψη] Πόσο κοστίζει η αστάθεια

Οι εξελίξεις σε δύο κρίσιμα μέτωπα της ελληνικής οικονομίας θα είναι καθοριστικές για το αν και πόσο γρήγορα η χώρα θα βγει από την κρίση. Το πρώτο είναι η πορεία των εσόδων του προϋπολογισμού. Το δεύτερο, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Και στις δυο περιπτώσεις τα νέα δεν πρόκειται να είναι ευοίωνα όσο συνεχίζεται η περίοδος πολιτικής αβεβαιότητας στην οποία έχει εισέλθει η χώρα από την περασμένη Κυριακή.

Στο μέτωπο των εσόδων του προϋπολογισμού ήδη οι ενδείξεις δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικές, αφού τον Απρίλιο οι εισπράξεις στα δημόσια ταμεία καταποντίστηκαν. Η προεκλογική περίοδος για άλλη μια φορά συνδέθηκε με φαινόμενα χαλάρωσης και αποδιοργάνωσης ενός ήδη άρρωστου φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Ο μεγάλος κίνδυνος που υπάρχει τώρα και θα διογκώνεται όσο θα συνεχίζεται η περίοδος έλλειψης σταθερής κυβέρνησης στη χώρα, είναι τα ίδια φαινόμενα να πολλαπλασιαστούν, τα έσοδα να εκτροχιαστούν πλήρως από τους στόχους και οι έλληνες πολίτες να κληθούν αύριο να σηκώσουν ακόμη μεγαλύτερα βάρη από τα 11,6 δισ. ευρώ που τους επιφυλάσσονται για την επόμενη διετία με βάση το Μνημόνιο, προκειμένου να καλυφθούν οι αποκλίσεις στο έλλειμμα και στο χρέος.

Και στο μέτωπο της ανακεφαλαιοποίησης, που είναι βασική προϋπόθεση για να αρχίσει να λειτουργεί ξανά ο δανεισμός στην αγορά, υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση. Αυτήν τη στιγμή έχει δοθεί το πράσινο φως από τους δανειστές μας για την αποδέσμευση των πρώτων 18 δισ. ευρώ ώστε να είναι οχυρωμένες οι τράπεζες από τις ζημιές που υπέστησαν από το κούρεμα. Αυτό όμως δεν αρκεί, και η τρόικα δεν πρόκειται να δώσει το ΟΚ για την καταβολή του συνολικού πακέτου των 50 δισ. ευρώ, ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να πέσει χρήμα στη στεγνή ελληνική αγορά, όσο δεν υπάρχει αξιόπιστος συνομιλητής από την άλλη πλευρά.