[Προβολείς] Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω

Τείνω να πιστέψω ότι ο Μάκης Βορίδης είναι μεγάλος γκαντέμης. Δεν μπορεί να συνοψίζει τις ενστάσεις του για το κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας με τον φόβο επικείμενου σεισμού. Εχω εδώ μπροστά μου ένα ποτήρι νερό και παρατηρώ διαρκώς την ίσαλο. Κι αν κουνήσει; Στα πόσα ρίχτερ το υπολογίζει ότι θα καταρρεύσει το πρότζεκτ του υπουργείου Δημόσιας Τάξης; Το λέω από τώρα με το βαφτιστικό του για να συνηθίζουμε. Οχι σαν κάτι γονιούς που αφήνουνε τον μπέμπη να πιάσει τα τριάντα πέντε και μετά να τον πουν Κωστάκη. Ο οποίος Κωστάκης θα επιχειρήσει – νωρίτερα από τα τριάντα πέντε του θέλω να ελπίζω – την πρώτη του «αέρα πατέρα» δοκιμή στην Ομόνοια και μετά θα κλαψουρίζει στα τηλέφωνα του ΚΕΕΛΠΝΟ. Γιατί καλό μου παιδί; Γιατί; Δεν ήξερες – δεν ρώταγες όποιον τέλος πάντων σε πληροφόρησε ότι είσαι άντρας;

Ετσι όπως τα ‘φερε η κατάρα, να μην ξεχάσω να βάλω ένα κεράκι υπέρ Ντομινίκ Στρος-Καν που, αν και χρήστης καθ’ όλα νόμιμων ερωτικών υπηρεσιών, βρέθηκε στην απέξω – και να τώρα που κρεμόμαστε όλοι από αυτόν τον μισοκακόμοιρο τον Ολάντ. Γένοιτο και αυτό και εκείνο και το άλλο. Εκείνο που μου είναι αδύνατον να καταλάβω είναι πώς έγινε και στη χώρα των «Εντεκα χιλιάδων βεργών» επικράτησε η ηθικολογία της βίτσας (Απολινέρ, Μουστάκια).