[Ανορθόδοξα] Το οροθετικό κράτος

«Εκπάγλου καλλονής Ρωσίδα» την είπαν στην αρχή για να στήσουν τον μύθο της Μέδουσας που τύφλωνε τους πελάτες. Ηταν τόσο «εκπάγλου» που διάλεγε, λέει, την πελατεία της. Τους ήθελε νεαρούς και Ελληνες. Και όσοι δεν χρησιμοποιούσαν προφυλακτικό πλήρωναν και επιπλέον. Οταν δημοσιεύτηκε η φωτογραφία της, το «εκπάγλου καλλονής» κατέπεσε αυτοδικαίως, αντικαταστάθηκε όμως με το πολύ νεαρό της ηλικίας της, 22 ετών. Την επομένη αποδείχθηκε πως η περίπτωση δεν ήταν μοναδική. Καμιά δεκαριά ταλαίπωρες ακόμα παρήλασαν στις οθόνες μας, όλες σαρακοφαγωμένες από τα ναρκωτικά, για να αποδειχθεί η «κοινοτοπία του κακού» που κυκλοφορεί στον ορνιθώνα μας. Οι «υπηρεσίες» αντέδρασαν αμέσως για να προστατεύσουν τη δημόσια υγεία. Ανακοινώθηκαν έλεγχοι, ποινικοποιήσεις και άλλα παρόμοια από τα γνωστά ανέκδοτα που διασκεδάζουν τους καταθλιπτικούς τρόφιμους του ορνιθώνα, κοινώς του κοτετσίου που ακούει στο όνομα Ελλάδα. Ανοιξαν συζητήσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη διαπόμπευση προσώπων, ειπώθηκαν διάφορα περί «υπέρτερου αγαθού» και προστασίας των θυμάτων, τα οποία έτρεξαν στα μικροβιολογικά εργαστήρια για να διαπιστώσουν αν συγκαταλέγονται στα θύματα.

Δέχομαι ότι όσοι εν έτει 2012 επισκέπτονται πορνείο χωρίς να λαμβάνουν τις κατάλληλες προφυλάξεις είναι απλώς ηλίθιοι και υπανάπτυκτοι. Το γεγονός ότι και αυτοί θα ασκήσουν την Κυριακή το εκλογικό τους δικαίωμα ουδόλως με καθησυχάζει. Δέχομαι ότι αν αποδειχθεί πως οι κοπέλες εκδίδονταν χωρίς προφυλάξεις γνωρίζοντας πως είναι οροθετικές οφείλουν να υποστούν τις συνέπειες. Ομως οι κοπέλες δεν εκδίδονταν μόνες, και ακόμη δεν έχουμε ακούσει τίποτε γι’ αυτούς που τις εξέδιδαν. Κι όταν οι κρατικές υπηρεσίες βγαίνουν και ανακοινώνουν ότι κανένας από τους οίκους ανοχής που λειτουργεί στην Αθήνα δεν έχει άδεια, το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι αυτές τις υπηρεσίες τις στελεχώνουν άνθρωποι θρασείς και κυνικοί. Γιατί, λέει, ο «οίκος» όπου δραστηριοποιείτο η Ρωσίδα είχε κλείσει έξι εφτά φορές και παρ’ όλα αυτά λειτουργούσε. Γιατί τα πρόστιμα ήταν μικρά και το κράτος μας προτιμούσε να εισπράττει κάθε τόσο τα πρόστιμα, παρά να προστατεύσει τους ηλίθιους, ή γιατί οι αρμόδιοι βαριόντουσαν, ή πολύ απλά τα έπαιρναν από τους δουλέμπορους προστάτες που μάλλον δεν θα τους μάθουμε ποτέ.

Γιατί όμως κανείς δεν διαπομπεύει τους «δημόσιους λειτουργούς» που είναι υπεύθυνοι για τους ελέγχους – με φωτογραφίες και ονοματεπώνυμο; Ή μήπως θα επικαλεσθούν ελλείψεις προσωπικού, περικοπές και άλλα παρόμοια;

Ολα αυτά για να καταλήξω στο δίλημμα των ημερών. Αλλοι από μας θα ψηφίσουν για να περισώσουν ό,τι έχει απομείνει από αυτό το οροθετικό κράτος που δεν μπορεί να προστατεύσει στοιχειωδώς τους πολίτες του και άλλοι γιατί δεν αντέχουν να ακούν πια τον επιθανάτιο ρόγχο του. Το δίλημμα θα ήταν κωμικό, αν δεν ήταν τραγικό. Ζούμε ιστορικές στιγμές. Το θέμα είναι αν η Ιστορία κρατάει καμιά θέση και για τα κοτέτσια.