Να αρθούμε πάνω από πικρίες και ψυχολογικά χάσματα στην Αριστερά

Γιατί ο ψηφοφόρος να προτιμήσει τη ΔΗΜΑΡ;

Γιατί είμαστε το κόμμα που απαντά ευθέως, με σταθερά προοδευτικό πρόσημο και στα τέσσερα μεγάλα ζητήματα που οι πολίτες απαιτούν ξεκάθαρο λόγο. Για το Μνημόνιο και τη συνέχειά του: επιδιώκουμε τη σταδιακή απαγκίστρωση και αγωνιζόμαστε για την τροποποίηση όρων του συμφωνηθέντος πλαισίου. Για την ευρωζώνη και το ευρώ: διεκδικούμε τη σταθερή παρουσία της Ελλάδας εντός. Για την ηθική στην πολιτική: προωθούμε την εξάλειψη των πελατειακών σχέσεων και την ανατροπή των κατεστημένων. Για τη διακυβέρνηση της χώρας: προτείνουμε προγραμματικές συμφωνίες, φερέγγυες πολιτικές και απαιτούμε αξιόπιστα πρόσωπα.

Ποια κόμματα πιστεύετε πως θα είναι οι «ρυθμιστές» σε ό,τι αφορά τον σχηματισμό κυβέρνησης;

Φυσικά τα κόμματα που δηλώνουν ότι τους αφορά η υπόθεση της διακυβέρνησης του τόπου και προτείνουν από τώρα σχέδιο γι’ αυτό. Είμαι αισιόδοξος ότι η ΔΗΜΑΡ, που διαθέτει πρόταση προς όλες τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, θα αποτελέσει κεντρικό ρυθμιστικό παράγοντα. Η πρότασή μας προϋποθέτει σοβαρές μετατοπίσεις προγραμματικού χαρακτήρα από τις δυνάμεις στις οποίες απευθύνεται και αυτό θα διευκολυνθεί από την αλλαγή των συσχετισμών.

Μπορεί να γεφυρωθεί το ψυχολογικό χάσμα μεταξύ Δημοκρατικής Αριστεράς και των πρώην συντρόφων σας του Συνασπισμού;

Με την τραυματική εμπειρία και πρότερων διασπάσεων της Αριστεράς, καταβάλλουμε προσπάθειες σε μια τόσο δραματική, μεταπολεμικά, κατάσταση για τη χώρα να αρθούμε πέρα και πάνω από πικρίες και ψυχολογικά χάσματα. Μην ξεχνάμε ότι οι διαφορές μας είναι πραγματικές και πολιτικές. Η πρόκληση π.χ. για την πάση θυσία συγκρότηση αντιμνημονιακού μετώπου και παραπέρα ακόμη και κυβέρνησης, με την ανοχή του Καμμένου, το αποδεικνύει…

Τι σας έμαθε η ενασχόλησή σας τόσα χρόνια με την πολιτική;

Να μην εκβιάζω ανώριμες καταστάσεις. Ταυτοχρόνως να είμαι επίμονος και μεθοδικός για να συγκεντρώνω συναινέσεις και ισχύ ώστε να επιτυγχάνω, τελικά, το πολιτικό σχέδιο.

Αν γυρνούσατε πίσω στον χρόνο, τι θα αλλάζατε στην προσωπική σας διαδρομή;

Το ερώτημα αυτό έχει πάντα ενδιαφέρον μια και σε οδηγεί υποχρεωτικά σε έναν αναστοχασμό μιας ολόκληρης πορείας και μεγάλων ατομικών αποφάσεων. Εχει και δυσκολία μεγάλη, γιατί με τα ματογυάλια του σήμερα πόσο εύκολο είναι να αποτιμήσεις τα γεγονότα του χθες; Πολλές φορές σκέφτομαι αν έπρεπε να συνεχίσω μια ακαδημαϊκή καριέρα που είχα αρχίσει και την οποία, με απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου του ΚΚΕ Εσωτερικού (ναι, τότε πριν από 30 χρόνια γίνονταν και αυτά), εγκατέλειψα για να συμμετάσχω στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στη ΓΣΕΕ. Αλλά τότε θα είχα στερηθεί τη μοναδική εμπειρία ζωής να δεθώ με τα προβλήματα, τους αγώνες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων της χώρας μου… Αυτό που σίγουρα θα ήθελα να αλλάξω ήταν να αφιέρωνα πολύ περισσότερο χρόνο στα παιδιά μου.