λήμματα

αυτονόητα. Αφού διέφθειραν και έκαναν παρανάλωμα του πυρός κάθε έννοια Διοίκησης έρχονται σήμερα τα αφεντικά της πελατειακής εξαχρείωσης και υπόσχονται ότι θα κάνουν τη δουλειά της Διοίκησης: θα εποπτεύουν και θα εγγυώνται την τήρηση των νόμων. Ζητούν, δηλαδή, την ψήφο μας για να κάνουν τη δουλειά του θύματός τους!

δωδεκάλογος. Μορφή τηλεοπτικής συζήτησης μεταξύ εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων ενόψει των επικείμενων εκλογών. Από τα μεγάλα ψυχαγωγικά κέρδη της τρέχουσας προεκλογικής περιόδου. Πέραν των γνωστών προσωπικοτήτων του τηλεπανθέου αναδείχτηκαν, χάρη σ’ αυτόν, πολύ ενδιαφέρουσες παρουσίες, ικανές να σταθούν με αξιώσεις και στο μετεκλογικό σκηνικό, το οποίο θα περιλαμβάνει ό,τι και το προεκλογικό συν την αναδιαπραγμάτευση ή διαγραφή του χρέους, την ανάπτυξη και τα ισοδύναμα μέτρα. Περιττεύει να λεχθεί ότι το όλον αποτέλεσμα συνιστά εμπράκτως φόρο τιμής στο μνημειώδες έργο του Κωστή Παλαμά «Ο δωδεκάλογος του γύφτου».

κόμμα. Η κατάργηση του σταυρού προτίμησης (βλ. λήμμα «Σταυρός»), αν το καλοσκεφτούν οι εισηγητές της, δεν συμφέρει το κόμμα, ούτε τον αρχηγό του. Πολλώ δε μάλλον αν συνδυαστεί (όπως και επιβάλλεται) με την καθιέρωση των μονοεδρικών περιφερειών σε όλη την επικράτεια. Σ’ αυτήν την περίπτωση το μεν κόμμα πρέπει να λειτουργεί με όρους ανεπίληπτα δημοκρατικούς στο εσωτερικό του, ο δε αρχηγός πρέπει να αποποιηθεί τα χαρακτηριστικά του φυλάρχου, να πάψει, κοντολογίς, να είναι αρχηγάρα. Ετσι, όμως, πού πάει η αθάνατη ελληνική λεβεντιά; Πού πάει η μαζική εκλογή από τη «βάση» των καφενείων με αντίτιμο δύο ευρώ ή δύο χιλιάδων δραχμών σε περίπτωση που… ύπαγε οπίσω μου, Σατανά; Πού πάει, ακόμα ακόμα, η προθέρμανση του Μεγάλου για το πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο εξουσίας που προορίζεται να χαρεί εν τη αυτοδυναμία και τη παντοδυναμία του; Γι’ αυτό το ξαναλέμε: τα πράγματα δεν είναι απλά. Οι ενδιαφερόμενοι ας το ξανασκεφτούν. Σήμερα προεκλογική περίοδο έχουμε, μπορούμε να λέμε και κάτι παραπάνω. Αύριο, όμως, τι γίνεται; Πώς είπατε; Από τούδε και στο εξής θα έχουμε μονίμως προεκλογική περίοδο; Ε καλά, αν είναι έτσι, αλλάζει!

σταυρός. Συμβολίζει, μεταξύ άλλων, την πίστη στην ορθοδοξία και την προτίμηση σε κάποιον υποψήφιο βουλευτή. Παλιά, όταν θέριζε ο αναλφαβητισμός, σηματοδοτούσε και την παρουσία του αγράμματου στον δημόσιο χώρο καθώς επείχε θέση υπογραφής τού περί ου ο λόγος. Σήμερα, όμως, με τον εκδημοκρατισμό της παιδείας, η τελευταία αυτή λειτουργία έχει ατονήσει, αν δεν έχει εκλείψει παντελώς. Με την ιδιότητα του θρησκευτικού συμβόλου ο σταυρός απειλείται μόνο από τους αλλόπιστους. Ως σήμα κατατεθέν, όμως, του νεοελληνικού πελατειακού πολιτισμού και αν λάβουμε υπόψη κάποιες προεκλογικές εξαγγελίες, ο σταυρός θα μπορούσε να κινδυνεύσει από μιαν ενδεχόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος. Νομίζω ότι καλό θα ήταν να πρυτανεύσουν επ’ αυτού φρονιμότερες σκέψεις. Εδώ μιλάμε για γνήσιες εθνικές παραδόσεις. Ορεξη έχουμε να μας προκύψει εν μέσω χρεοκοπίας ένα σαρωτικό κίνημα διαμαρτυρίας σαν αυτό που γνωρίσαμε προ δεκαετίας με αντικείμενο τη μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες;

Ολάντ. Ο απαραίτητος εξωγενής παράγων που καθορίζει το επίπεδο ευδιαθεσίας του ελληνικού λαού (ή ενός μέρους του κάθε φορά). Αλλοτε ήταν ο Μόσκοβος. Αλλοτε ο Ρόμελ. Αλλοτε ο Ντε Γκολ. Αλλοτε ο Ομπάμα. Αλλοτε ο Πούτιν. Και πάει λέγοντας.

συντάξεις (1). Ζευγαρώνουν με τους μισθούς από τον Μάιο του 2010, όταν και υπεγράφη το πρώτο Μνημόνιο «επειδή δεν είχαμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις». Εκτοτε αυτό το γλωσσικό σύνταγμα επανέρχεται ποικιλοτρόπως: «Πώς θα πληρώσετε τον Ιούνιο μισθούς και συντάξεις αν…;» «Θα ανατάξουμε (sic) τους μισθούς και τις συντάξεις». Τέτοια ζεύγη γνωρίζει πολλά η γλώσσα μας. Παράδειγμα: «Κάναμε το κρέας ψάρι» ή «το αυγό κι η κότα» ή «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ». Τελικά, θέλω να πω, δεν είναι τίποτα πρωτότυπο.

συντάξεις (2). Χαρακτηρίζονται πλαστές, δυσφημίζονται και τελικώς αδικούνται ενώ το ισοδύναμό τους σε μισθούς («αργομισθίες») τη βγάζει μάλλον καθαρή. Κανείς δεν διανοήθηκε, π.χ., να βαφτίσει τις αργομισθίες νεκρομισθίες ενώ, στην ουσία, περί αυτού πρόκειται. Τελικώς, υπάρχει μια προκατάληψη κατά των συντάξεων. Γιατί;

τηλεμαχία. Οταν μια χώρα ετεροδιοικείται και πολιτικώς αργεί μια τηλεμαχία μεταξύ ιθαγενών πολιτικών ηγετών ποιο άλλο αντικείμενο μπορεί να έχει πέρα από το αν χρειάζεται μια πολιτική τηλεμαχία; Αυτό δεν παρακολουθούμε τούτες τις μέρες στους δέκτες μας;