3.096 ημέρες αγωνίας στην οθόνη

Πολλές φορές διαβάζουμε πριν από την έναρξη μιας ταινίας το εξής: «Βασισμένο σε αληθινή ιστορία». Αυτό, φυσικά, μπορεί να αφορά τα πάντα. Δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος δηλαδή για την προέλευση ενός αληθινού γεγονότος.

Για παράδειγμα, τόσο οι χαρακτήρες του Νόρμαν Μπέιτς στο «Ψυχώ» του 1960, του Λέδερφεϊς στον «Σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι» του 1974, όσο και εκείνος του Μπάφαλο Μπιλ στη «Σιωπή των αμνών» του 1991, βασίζονται στη δράση του ίδιου κατ’ εξακολούθηση δολοφόνου, του Εντουαρντ Γκέιν, που συνήθιζε να γδέρνει και να… φορά τα σώματα και τα πρόσωπα των θυμάτων του. Το πώς αυτά τα εγκλήματα πέρασαν στο σινεμά, σε τρία φιλμ γυρισμένα με διαφορά δεκαετιών, έχει να κάνει μόνο με τη δημιουργικότητα των εκάστοτε κινηματογραφικών δημιουργών.

Να όμως που τώρα μια αληθινή ιστορία πρόκειται να αποδοθεί φιλμικά με εντυπωσιακή – όπως υποστηρίζεται από τους δημιουργούς της – πιστότητα: η δοκιμασία της Νατάσας Κάμπους, που φυλακίστηκε από τον Βόλφγκανγκ Πρίκλοπιλ σε ηλικία 10 ετών και πέρασε στο υπόγειο του σπιτιού του 3.096 ημέρες αγωνίας – η απόδρασή της, οκτώ χρόνια μετά, συνοδεύτηκε με κρίσεις κατάθλιψης και συμπόνιας για τον απαγωγέα της.

Λίγο αργότερα έγραψε το βιβλίο «3.096 μέρες» στο οποίο μίλησε για τη φρικτή εμπειρία της και για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια που προηγήθηκαν. Η ταινία θα έχει, πιθανότατα, τον ακόμη πιο απλό τίτλο «3.096» και με προϋπολογισμό 6 εκατομμυρίων ευρώ (δηλαδή, με εξαιρετικά χαμηλό προϋπολογισμό) ο στόχος της παραγωγής θα είναι να συλλάβει τον κλειστοφοβικό εφιάλτη της Νατάσας, αναδημιουργώντας στο στούντιο ένα ακριβές αντίγραφο του ίδιου υπογείου, διαστάσεων 2 x 3 μέτρων.

Το σενάριο συντάχθηκε από τον Μπερντ Εϊχινγκερ, σεναριογράφο της ταινίας του 2007 «Η πτώση» που αφορούσε τις τελευταίες μέρες του Αδόλφου Χίτλερ (ενσαρκωμένο από τον Μπρούνο Γκανς) και γράφτηκε ύστερα από έντονες συζητήσεις με την ίδια την Κάμπους, ώς τον θάνατο του σεναριογράφου, το 2011.

Διευθυντής φωτογραφίας θα είναι ο Μάικλ Μπάλχαους που έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, ο Μάρτιν Σκορσέζε και ο Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο οποίος μάλιστα, με αφορμή το φιλμ, συμφώνησε να βγει από τη συνταξιοδότηση και να εργαστεί ξανά.

Τη νεαρή Νατάσα σε ηλικία 10 ετών θα ενσαρκώσει η μικρή Λονδρέζα Αμέλια Πίτζον ενώ τον ενήλικο εαυτό της θα ερμηνεύσει η Αντόνια Κάμπελ-Χιουζ, γνωστή από το εξαίρετο φιλμ της Τζέιν Κάμπιον «Bright star».

Τα γυρίσματα του «3.096» αρχίζουν στο Μόναχο τον Μάιο και η ταινία έχει προγραμματιστεί να κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες την άνοιξη του 2013. Οι παραγωγοί υποστηρίζουν ότι η ταινία θα καλύπτει κάθε πτυχή της ιστορίας, από τη σύλληψη της Κάμπους για την αντικοινωνική συμπεριφορά της στο σχολείο σε ηλικία 10 ετών ώς την απόδρασή της στην ηλικία των 18, και δεν θα βάλει στην άκρη τη σεξουαλική κακοποίηση που το θύμα υπέστη.

Ο Μάρτον Μόσκοβιτς, ο επικεφαλής της εταιρείας παραγωγής της ταινίας, συνέκρινε την ιστορία τής Κάμπους με ελληνικό μύθο. «Ουσιαστικά πρόκειται για την ιστορία του Προμηθέα. Οπως ακριβώς αυτός έπλασε τον άνθρωπό από πηλό, έτσι και ο απαγωγέας προσπάθησε να δημιουργήσει μιαν άλλη γυναίκα μέσα από το θύμα του, μια γυναίκα σύμφωνα με τη δική του φαντασία και τους κανόνες του. Εκείνη όμως θριάμβευσε, αψηφώντας τον».

Οταν η Νατάσα έκλεισε τα 18 της χρόνια, κοίταξε τον βασανιστή και απαγωγέα της στα μάτια και του είπε: «Εδώ που φτάσαμε, μονάχα ένας από εμάς μπορεί να γλιτώσει ζωντανός. Είμαι πραγματικά ευγνώμων προς εσάς που δεν με σκοτώσατε και με φροντίσατε μέχρι τώρα. Ηταν ευγενικό εκ μέρους σας. Αλλά δεν μπορείτε να με αναγκάσετε άλλο να μείνω μαζί σας. Είμαι πλέον μια ολοκληρωμένη γυναίκα με τις δικές μου ανάγκες. Αυτή η κατάσταση πρέπει να τερματιστεί».

Το ώς τότε κτήνος στάθηκε βουβό και λυπημένο, έφυγε τρεκλίζοντας από το σπίτι – φυλακή, εξομολογήθηκε τα πάντα σε έναν φίλο του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε, πέφτοντας στις ράγες μπροστά σε ένα διερχόμενο τρένο…