Λίγο κρασί, λίγο τέχνη κι ο… Αλέξης μου

Tρίτη βράδυ στο Γκάζι. Η βεράντα του Gazarte υψώνεται πάνω από τις καφετέριες και τα μπαρ, ρίχνει το βλέμμα της στον χώρο «Τεχνόπολις» και έχει θέα στη φωτισμένη Ακρόπολη. Είναι λίγο πριν από τις οκτώμισι και τίποτε δεν προδίδει πως εντός του μπαρ θα λάβει χώρα η συνάντηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους ανθρώπους της τέχνης. Κι όμως οι χρόνοι προσέλευσης δίνουν μια εικόνα και των συνιστωσών που συγκροτούν τον πολιτικό χώρο.

Ετσι, η γενιά της ΕΔΑ καταφτάνει πρώτη με ντύσιμο εκδήλωσης, σακάκι και πουκάμισο. Λίγο πριν από τις εννέα έχουν φτάσει και οι άνθρωποι του βαθέος Συνασπισμού και οι πρώτοι καλλιτέχνες. Για την ιστορία, ο πρώτος που καταφτάνει είναι ο συνθέτης Ηλίας Ανδριόπουλος και ακολουθούν οι ηθοποιοί Πάνος Σκουρολιάκος και Γιώργος Μιχαλακόπουλος. Πιο αργοπορημένοι, οι νεότεροι καλλιτέχνες όπως ο Στάθης Δρογώσης.

Η ώρα είναι εννέα, ο χώρος γεμίζει ασφυκτικά και στο ίδιο κάδρο χωρούν ο Μανώλης Γλέζος (που μοιράζει το περιοδικό «Πολίτες», μια έκδοση των Ενεργών Πολιτών), περιστοιχισμένος από την αδελφή του Μπούμπα Δημητροκάλη, τον τελευταίο διευθυντή έκδοσης της «Ελευθεροτυπίας» Γιώργο Παπαδόπουλο-Τετράδη (ο Καιρός), τον συνθέτη-τραγουδιστή Θέμη Ανδρεάδη και άλλους. Εκεί και η πάντα χαρούμενη Μπήλιω Τσουκαλά αλλά και ο Σπύρος Μπιμπίλας (εμφανώς ευχαριστημένος από την πρόσφατη επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών). Τα πηγαδάκια σχηματίζονται, το κρασί ρέει άφθονο και η κουβέντα περιλαμβάνει θέματα όπως Μνημόνιο, εκλογές, ρήσεις του Ιγνάσιο Ραμονέ και περιοδείες καλοκαιριού. Σε πιο κλειστά πηγαδάκια οι πανεπιστημιακοί του χώρου.

«Οι καλλιτέχνες μπορούν να παρέμβουν μόνο δημιουργώντας», μου λέει ο Θέμης Ανδρεάδης που συμπληρώνει πως όπως το 1973 έβγαλε με τον Γιάννη Λογοθέτη τον δίσκο «Γελοιογραφίες» σήμερα θα έβγαζε τον δίσκο «Παρωδίες».

«Βάλε χρώμα στη ζωή σου», γράφει το μπλουζάκι του Χάρη Ρώμα, πιο πίσω ο Θάνος Μικρούτσικος πίνει κρασί με τον στιχουργό Οδυσσέα Ιωάννου, ενώ ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος μου διευκρινίζει πως η κάθοδός του στις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ έχει δύο αίτια: «Πολιτικά, είμαι κοντά αν και ανένταχτος. Πρακτικά, αν θες να διατυπώσεις την πολιτική σου πρόταση υποχρεώνεσαι από το εκλογικό σύστημα να βρεις τον πιο θεσμικό συγγενή σου χώρο».