[Προβολείς] Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων

Παρατηρώ τη σούμα των δημοσκοπήσεων κι από μέσα μου γελάω. Αλήθεια, τι νομίζουν ότι μετράνε αυτοί οι άνθρωποι; Κι ο πιο αφηρημένος από μας θα είχε να προσθέσει ευρήματα απείρως πιο συγχυτικά. Να, πάρτε για παράδειγμα τους υποψηφίους. Οχι τους frontmen και τους εντεταλμένους αλλά τους guest και τους αριστίνδην. Ο καθένας τους θα μπορούσε να μιλάει και για λογαριασμό άλλου κόμματος. Χαλαρά.

Η πιο εξόφθαλμη περίπτωση είναι αυτή της ΔΗΜΑΡ. Προσωπικά δεν έχω ακούσει ούτε έναν που να μοιράζεται το ίδιο σεχταριστικό όνειρό με τον Φώτη Κουβέλη και οι ισχυρισμοί τους, συχνά πυκνά, ξαποσταίνουν πάνω σε κεντρικές πασοκικές και φιλελεύθερες επιλογές. Στη ΝΔ το δράμα έχει δυο πράξεις. Από τη μια οι πρακτικοί: αυτοί που η περδικούλα τους χτυπάει προς Καμμένο κι ακόμα χειρότερα, αλλά διαλέγουν την τέχνη του εφικτού. Από την άλλη, οι εγκλωβισμένοι: αυτοί που κάποτε ευαγγελίζονταν τον μεσαίο χώρο και τώρα δυσφορούν σαν το τζίνι μέσα στο μπουκάλι των παραπάνω.

Για τη χώρα του επίσημου ΚΚΕ δεν έχω βίζα, έχω όμως την εντύπωση ότι παίζονται μεγάλα δράματα ανάμεσα στους δυνητικούς ψηφοφόρους. Πόσοι από αυτούς ικανοποιήθηκαν από τη μικρόψυχη ανακοίνωση του κόμματος για τις προκλήσεις της Χρυσής Αυγής; Μετά, βάζω το ποτήρι στον τοίχο του ΠΑΣΟΚ αλλά δεν ακούω τίποτα. Ή ο τοίχος τους είναι χοντρός ή το ποτήρι μου ραγισμένο.