Λόχος; Προσ’χή!
2 λεπτά
Οποιοι στα μεγάλα κόμματα βλέπουν τις δημοσκοπήσεις και τρελαίνονται, ας μην ψέγουν τους ψηφοφόρους που ετοιμάζονται να κάνουν… τσίρκο τη Βουλή με καμιά δεκαριά σχηματισμούς, γκρούπες και γκρουπούσκουλα…
Για τη δημιουργία των περισσότερων «νέων» κομμάτων, που δεν έχουν να πουν οτιδήποτε νέο, ευθύνονται οι ηγεσίες των κομμάτων εξουσίας – και η κομματική πειθαρχία.
Η Μεταπολίτευση έχει συνδεθεί με τη μετατροπή των κοινοβουλευτικών ομάδων σε λόχους: παράκουσες τον αρχηγό; Διαγράφεσαι – κι αν δεν καταλαβαίνεις το «γιατί», το καταλαβαίνει εκείνος!
Μέχρι πριν από δύο χρόνια, όταν ακόμα δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, τα κόμματα δεν είχαν μπροστά τους περικοπές, αλλά διανομές. Κι έτσι, η «απειθαρχία» ήταν σπάνιο φαινόμενο – όποιος δεν εξυπηρετείτο με την πρώτη, έβρισκε το δίκιο του με τη δεύτερη.
Τώρα που τα πράγματα ζόρισαν, οι αρχηγοί άρχισαν να διαγράφουν με διπλή ταρίφα. Ο κ. Αντ. Σαμαράς διέγραψε την κ. Ντόρα Μπακογιάννη επειδή ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο και τους Καμμένους επειδή δεν ψήφισαν το δεύτερο.
Τα ίδια και χειρότερα με τον Γιώργο Παπανδρέου: ο άνθρωπος που ήθελε να αποφασίσουν οι πολίτες με δημοψήφισμα, δεν άφησε τους βουλευτές του να έχουν τη δική τους γνώμη – με τα γνωστά αποτελέσματα…
Οι γάτες
Μπορεί η χώρα να προχωρήσει έτσι; Προφανώς, όχι. Οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί και οι λοιποί κουτόφραγκοι, οι οποίοι προφανώς δεν είναι τόσο «γάτες» όσο οι δικοί μας, δεν την κατέχουν την κομματική πειθαρχία – και προσπαθούν κάθε φορά με χίλια βάσανα να πείσουν τους βουλευτές τους.
Εμείς μείναμε πίσω. Οι εξηγήσεις που μπορούν να δοθούν είναι πολλές – ο εμφύλιος, η χούντα και δεν συμμαζεύεται. Τα κόμματά μας δεν ανέχονται την άλλη άποψη, με αποτελέσματα καταστροφικά τις περισσότερες φορές.
Ομως, οι σημερινές ανάγκες απαιτούν μεγάλα κόμματα, όπου θα μπορούν να συνυπάρχουν και οι «μεν» και οι «δεν». Η κουλτούρα της συνεργασίας δεν μπορεί να «περάσει» στις κυβερνήσεις, αν δεν περάσει πρώτα μέσα στους ίδιους τους κομματικούς σχηματισμούς.














