[Αποψη] Ξεσπαθώνουν κατά της λιτότητας

Σαν να άνοιξε ο ασκός του Αιόλου με αφορμή τις γαλλικές εκλογές και ο δημόσιος λόγος πλημμύρισε με απόψεις κατά της – γερμανικής εμπνεύσεως – εμμονής στην πολιτική λιτότητας και υπέρ μιας αναπτυξιακής επιλογής.

Οι ίδιοι οι γάλλοι υποψήφιοι, λιγότερο ο ένας και περισσότερο ο άλλος, τα έβαλαν προχθές με τον γερμανικό «στενό κορσέ». Ο Νικολά Σαρκοζί αμφισβήτησε ουσιαστικά τις επιλογές που ο ίδιος έχει συνυπογράψει με την Ανγκελα Μέρκελ σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, καθώς τάχθηκε κατά του «αποπληθωρισμού», δηλαδή της μείωσης μισθών και τιμών, ως εργαλείου για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης. Από την πλευρά του, ο Φρανσουά Ολάντ ζήτησε ξεκάθαρα να αλλάξει το Καταστατικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έτσι ώστε να της επιτραπεί να παρεμβαίνει αναπτυξιακά.

Την ίδια ώρα, επώνυμοι αμερικανοί αναλυτές, τακτικοί επικριτές των ευρωπαϊκών επιλογών, ξεσπάθωσαν σε αντιγερμανικούς τόνους. Ο Πολ Κρούγκμαν, σε άρθρο του στους «New York Times», ζήτησε χαλαρότερη δημοσιονομική πολιτική στη Γερμανία, έτσι ώστε να αυξηθεί η ζήτηση στην ευρωζώνη και να υποστηριχθεί εμμέσως η ανάπτυξη στον ευρωπαϊκό Νότο. Αλλά και ο Τζόζεφ Στίγκλιτς, σε συνέντευξή του στους γερμανικούς «Financial Times», τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών που θα φροντίζει ώστε να διοχετεύονται πόροι για την ανάπτυξη, αλλά και υπέρ του φθηνού δανεισμού των υπερχρεωμένων χωρών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Οι γερμανικές αντιδράσεις στις απόψεις αυτές δείχνουν ότι τα γερμανικά αυτιά δεν ιδρώνουν εύκολα. Ωστόσο, μια γαλλική στροφή υπέρ της αναπτυξιακής πολιτικής δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστη την πολιτική της ευρωζώνης. Αλλωστε, ανάλογες απόψεις διατυπώνονται και στη γερμανική πολιτική σκηνή, όπου επίσης επίκειται εκλογική αναμέτρηση το 2013.

Οσο για μας, το θέμα είναι να αντέξουμε ώς τότε, μήπως και μπορέσουμε να επωφεληθούμε από μια ενδεχόμενη αναπτυξιακή στροφή της ευρωπαϊκής πολιτικής.