[Ανορθόδοξα] Απόλλων ο ροπαλοφόρος

Οι αρχαίοι ημών τον έλεγαν ιοβόλο, όμως οι μακρινοί τους απόγονοι τον τιμούν ως ροπαλοφόρο. Στα άδυτα της Χρυσής Αυγής ομνύουν, λέει, στον Απόλλωνα, υποθέτω ως τον γνησιότερο εκπρόσωπο της ξανθής αρίας φυλής που καμιά επιμειξία δεν δύναται να σκουρύνει. Παραγνωρίζοντας βέβαια πως ο περί ου ο λόγος στον Τρωικό Πόλεμο υποστήριξε σκανδαλωδώς τους Φρύγες, προγόνους των λατίνων κατακτητών μας και, γιατί όχι, των τρισκατάρατων Σελτζουκιδών. Ασε που στάθηκε άτυχος και με το γυναικείο φύλο. Αν και ο ωραιότερος Ολύμπιος, καμία δεν του καθόταν, σε αντίθεση με τον τραγοπόδαρο Πάνα στον οποίον επίσης ομνύουν. Αυτός και ερωτομανής υπήρξε και με τις φριχτές κραυγές του αποδεκάτισε τους πέρσες ναυαγούς που είχαν καταφύγει στην Ψυττάλεια μετά τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Ο πανικός βέβαια δεν προκαλείται από την αρχαιολατρία τους. Το τουρλουμπούκι της ελληνοπαιδείας, ανάκατο με χριστιανικά λιβανιστήρια, δεν είναι μονοπώλιο των άγριων παιδιών της Χρυσής Αυγής. Ελέω αμαθείας, είναι δημοκρατικά μοιρασμένο σε όλη την γκάμα του δημοκρατικού μας ναυαγίου.

Η ανατριχίλα αρχίζει όταν δεις εκείνον τον μαίανδρο που μοιάζει με αγκυλωτό σταυρό, τους ναζιστικούς χαιρετισμούς, τους ύμνους στον Χίτλερ και τον Γκέμπελς και όλα τα παραφερνάλια που αποδεικνύουν πως, ό,τι κι αν λένε, η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκή χώρα. Απόδειξη, ότι απέκτησε και αυτή νεοφασίστες. Τι κι αν τον πατριωτισμό, τον τελευταίο γνήσιο στην Ιστορία μας, μας τον κληροδότησαν οι δικοί μας που έχυσαν το αίμα τους πολεμώντας τον αγκυλωτό σταυρό και τα γενόσημά του. Αλλο εθνικισμός και άλλο πατριωτισμός, θα μου πείτε, κι εδώ μιλάμε για τη μία και μοναδική ιδέα του Εθνους που θέλει να μείνει καθαρό από ό,τι ξένο περπατάει ή πετάει στην επικράτεια – εξαιρούνται, υποθέτω, τα ρυπαρά περιστέρια με το απαίσιο γουργουρητό τους.

Μιλάμε για τη «φυλετική» καθαρότητα ως ύστατο καταφύγιο της ενοχικής απελπισίας. Δύσκολο να προσδιοριστεί αιματολογικά, όπως μας διδάσκει η Ιστορία, διαπρέπει όμως στην πτωχευμένη φαντασία.

Και η ανατριχίλα αρχίζει και μοιάζει επικίνδυνα με πανικό, όταν σκεφτείς ότι η γιαγιούλα και ο παππούλης του Αγίου Παντελεήμονα ή της Κυψέλης, που έστειλαν τη Χρυσή Αυγή στο δημοτικό συμβούλιο και τώρα ετοιμάζονται να τη στείλουν στο Κοινοβούλιο, δεν ενδιαφέρονται για τίποτε από όλα αυτά. Οπως και δεν ενδιαφέρονται να μάθουν για τις Βαϊμάρες και τις λοιπές εκλεπτυσμένες ιστορικές παραπομπές. Το μόνο που τους νοιάζει είναι η ανασφάλεια και ο φόβος τους και ότι τα άγρια παιδιά τούς πουλάνε προστασία και τους δείχνουν τον «εχθρό».

Γι’ αυτό, όταν το αυγό του φιδιού σκάσει, μην πείτε ότι για όλα φταίει ο ροπαλοφόρος Απόλλων.