«ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ να μείνω εδώ για πάντα…». Καθισμένος στην πολυθρόνα, στο σαλονάκι του πρωθυπουργικού γραφείου, ο Λουκάς Παπαδήμος εικονογράφησε τα λόγια του με μια κίνηση του χεριού που περιέγραψε τον χώρο γύρω του. Ηταν καμιά δεκαριά μέρες πριν από το τέλος του χρόνου.
Στη φάση εκείνη, όπως η άχνη ζάχαρη επικαθόταν στους κουραμπιέδες, έτσι κι ένας αόρατος πέπλος από ερωτηματικά είχε καλύψει το πολιτικό σύστημα. Ηταν εκείνοι που φοβόνταν ότι ο Παπαδήμος θα μείνει κι εκείνοι που ήθελαν να μείνει – ίσως ακόμη και για άλλα δύο χρόνια. Οχι όλοι για τους ίδιους λόγους. Αλλοι γιατί τον θεωρούσαν ικανό, άλλοι για τον έβλεπαν ως καταλύτη αποσύνθεσης του δικομματισμού και άλλοι γιατί αυτό εξυπηρετούσε τους ίδιους. Πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις, υπήρχαν και οι ιδιωτικές διαβεβαιώσεις. Ας πούμε, ο Γιώργος Παπανδρέου, πρόεδρος ακόμη τότε του ΠΑΣΟΚ, είχε πει στον επισκεπτόμενο τότε την Αθήνα αμερικανό αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν ότι ο ίδιος δεν είχε αντίρρηση να μείνει Πρωθυπουργός ο Παπαδήμος ώς το 2013.
Αλλά ο ίδιος ο Παπαδήμος δεν έκανε ποτέ σύγχυση μεταξύ εθνικών στόχων και πιθανής δικής του φιλοδοξίας. Εξασφάλισε από τους πολιτικούς αρχηγούς – και κυρίως από τον Αντώνη Σαμαρά – παράταση θητείας για δύο – δυόμισι μήνες, αφού το αρχικό όριο του Φεβρουαρίου δεν αρκούσε για το PSI. Και ασχολήθηκε, πρωτίστως, με τα τοκομερίδια των νέων ομολόγων που θα αντικαθιστούσαν τα παλιά.
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΕΡΑΣΕ. Εν αναμονή του Υπουργικού Συμβουλίου που θα ανακοινώσει την ημερομηνία των εκλογών, ο Λουκάς Παπαδήμος πάει στην Κύπρο. Γιατί; Διότι αυτό κάνει όποιος αποκτά σημαντικό αξίωμα εν Ελλάδι. Από τον έχοντα αίσθηση πρωτοκόλλου Δημήτρη Αβραμόπουλο όταν ανέλαβε υπουργός Αμυνας ώς τον Ευάγγελο Βενιζέλο την πρώτη εβδομάδα που έγινε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.
Ο Παπαδήμος δεν πήγε Λευκωσία στην αρχή, αλλά στο τέλος της πρωθυπουργικής του θητείας. Γιατί; Για λόγους πολιτικής τάξης. Αλλά και για να προσθέσει ίσως ένα ακόμη δομικό στοιχείο σε μια ολοκληρωμένη πρωθυπουργική εικόνα. Γιατί; Διότι λιγότερο ανοιχτά ο Παπαδήμος και περισσότερο φανερά οι συν αυτώ και οι υποστηρικτές του φλερτάρουν με την ιδέα μιας φουλ Πρωθυπουργίας. Το εξάμηνο Νοεμβρίου – Απριλίου κάτι τέτοιο δεν προέκυψε.
Σε πολλά εσωτερικά πολιτικά ζητήματα, μάλιστα, το Μαξίμου έδειξε υπερβολικά ισορροπιστική διάθεση και αδυναμία. Ακόμη και στο θέμα των υπουργικών τροπολογιών χρειάστηκε να επέλθει σάλος για να αντιδράσει το πρωθυπουργικό γραφείο. Αλλά στις αβέβαιες εκλογές που έρχονται, υπάρχει αγωνία για την αυτοδυναμία. Τα αντισώματα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στον Παπαδήμο είναι ισχυρά αλλά, όπως αποδείχθηκε και τον περασμένο Νοέμβριο, αυτό δεν λέει αναγκαστικά κάτι. Πρωθυπουργός την άλλη φορά; Ή μήπως Πρωθυπουργός σε εφεδρεία;