Εκρυψαν τους «άλλους» κάτω από το χαλί

Δεν το έλεγες πιάτσα. Τουλάχιστον όχι με την έννοια (ή την εικόνα) που είχαν μέχρι πρόσφατα η Τοσίτσα, ο πεζόδρομος της Μασσαλίας μπροστά από τη Νομική Σχολή ή οι στοές πέριξ της Ομόνοιας. Δεν είχε ξερακιανά κορμιά να συνωστίζονται κατά δεκάδες και να χτυπούν τη δόση τους εκεί όπου πριν κάποιος άλλος είχε μόλις ουρήσει. Στο παρκάκι πίσω από την Εθνική Βιβλιοθήκη έβλεπες και πάλι ανθρώπους να σκύβουν πάνω από σύριγγες, στα παγκάκια, στο γρασίδι. Δεν ήταν όμως περισσότεροι από τέσσερις. Ισα που τους έπιανε το μάτι περαστικού.

Μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης, με τις επιχειρήσεις-«σκούπα» της Αστυνομίας να έχουν συμπληρώσει μία εβδομάδα στην Αθήνα, ο Τίμος και ο Νίκος μόλις είχαν κάνει χρήση ναρκωτικών σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης. «Μάζεψαν το μπούγιο, ό,τι φαίνεται. Κυρίως τους μικροπωλητές. Δεν έπιασαν όμως τους εμπόρους», είπε ο Τίμος. «Δεν αφήνουν να φαίνονται πιάτσες. ”Ξεχάστε Τοσίτσα και Κουμουνδούρου. Να πάτε στην Ελευσίνα”, μας είπαν οι αστυνομικοί. Ο κόσμος δεν πέφτει άλλο σε εικόνες με πολλούς χρήστες και νομίζει ότι δεν υπάρχουν πρεζάκια. Εμείς όμως, για να πίνουμε εδώ, σημαίνει ότι βρίσκουμε ναρκωτικά εδώ».

Οι ειδικές δράσεις της Αστυνομίας που ακολούθησαν τις εξαγγελίες για κατασκευή χώρων κράτησης των προς απέλαση αλλοδαπών, μπορεί να άλλαξαν λίγο τις αριθμητικές ισορροπίες στο Κέντρο της Αθήνας, δεν εκρίζωσαν όμως τα προβλήματα. Τις πρώτες τέσσερις ημέρες των δράσεων, από τους 1.918 αλλοδαπούς που ελέγχθηκαν συνελήφθησαν 420. Οι 186 για διάφορα αδικήματα (ναρκωτικά, κλοπές, ληστείες) και οι 234 επειδή στερούνταν άδεια παραμονής. Οι μπόγοι των παράνομων μικροπωλητών μαζεύτηκαν από την Ακαδημίας, την Ερμού και το Σύνταγμα (όχι όμως ακόμη έξω από την ΑΣΟΕΕ στην οδό Πατησίων, όπου το παρεμπόριο συνεχίζεται). Αστυνομικές κλούβες έχουν σταθμεύσει σε διάφορα σημεία της πόλης και όλο και πιο συχνά ένστολοι σταματούν μετανάστες για εξακρίβωση στοιχείων. Στους δρόμους πλέον συχνάζουν και κινούνται λιγότεροι ξένοι. Οι πραγματικές πληγές του Κέντρου όμως είναι βαθύτερες για τους κατοίκους και τους επιχειρηματίες του. Δεν αρχίζουν ούτε σταματούν στη «θέα των άλλων».

Η ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ. «Το ζήτημα είναι να καθαρίσει η Αθήνα από την πρέζα», λέει ο Παύλος Γιάνναρος, ιδιοκτήτης μαγαζιού με κηπευτικά είδη. Το κατάστημά του κρατάει εδώ και 50 χρόνια στο Κέντρο της πόλης. «Σε αυτούς τους δρόμους κυνηγιούνται σαν τη γάτα με το ποντίκι. Δεν αρκεί να πιάσεις χίλιους μετανάστες χωρίς άδειες. Πρέπει να συλλάβεις και τον έμπορο ναρκωτικών. Αυτούς που κάνουν το κακό», προσθέτει. Παρά την εντονότερη αστυνομική παρουσία, το εμπόριο ναρκωτικών διεξάγεται κανονικά στην πόλη. Οχι σε στοές ή σε στενά σοκάκια, αλλά υπό το φως του ήλιου, πλάι σε στάσεις λεωφορείων. Σε μία από αυτές, στην οδό Ακαδημίας η Ρεβέκκα, χρήστης και φορέας HIV, αγόρασε μπροστά μας ναρκωτικά την περασμένη Τετάρτη. Ενα φιξάκι «τάι» προς οκτώ ευρώ. Λευκή σκόνη τυλιγμένη σε μπαλάκι όσο το νύχι στο μικρό της δάχτυλο. Ηρωίνη συνθετικής μορφής. Η ονομασία της παραπέμπει σε προϊόν εισαγόμενο από Ταϊλάνδη, αλλά σύμφωνα με τους χρήστες είναι φτηνό υποκατάστατο κακής ποιότητας και προέρχεται από τη Βουλγαρία. Στους εμπόρους στοιχίζει, όπως λένε οι χρήστες, περίπου ένα ευρώ το φιξάκι.

Στη βόλτα από το παρκάκι της Εθνικής Βιβλιοθήκης μέχρι το πόστο των εμπόρων μάς συνόδευε και ο Τίμος, 34 ετών, τοξικομανής από τα 19 του. «Η διακίνηση συνεχίζεται. Απλώς το σύστημα μετά τη “σκούπα” έχει αλλάξει. Οι έμποροι βρίσκονται συνέχεια στη γύρα και ψάχνουν κόσμο», είπε. Εδειξε τρεις Αφρικανούς που ανηφόριζαν την Ιπποκράτους και συνέχισε τη διήγησή του: «Εναν τον φωνάζουμε Ομπάμα. Αλλον Ζιντάν. Μας δίνουν τα τηλέφωνά τους και τους καλούμε όταν χρειαζόμαστε δόση». Σύμφωνα με τον Τίμο, μεταξύ των εμπόρων ναρκωτικών υπάρχουν κανόνες και ποινές. Κάθε τόσο οι χαμηλότεροι στην… ιεραρχία ελέγχονται από άλλους αλλοδαπούς για τα ποσά και τα φιξάκια που έχουν πάνω τους. Αν φανεί ότι κάποιος έχει κλέψει ή έχει πουλήσει σε χαμηλότερη τιμή, του επιβάλλεται πρόστιμο 70 ευρώ την ημέρα και για κάποιο διάστημα τον αποκλείουν από τις πωλήσεις.