Ζητείται απασχόληση, έστω και μερική

Γραμματειακή υποστήριξη σε τμήμα τηλεφωνικών πωλήσεων. Ο 26χρονος Βασίλης σπούδασε Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Η δουλειά του ωστόσο απαιτεί τα προσόντα ενός αποφοίτου Λυκείου, λέει. Εργάζεται τέσσερις ώρες την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα και υπολογίζει τα καθαρά μηνιαία έσοδά του σε 500 ευρώ. Τα έξοδα διαβίωσής του όμως αγγίζουν τα 400. Οπως λέει στα «ΝΕΑ», άρχισε να αναζητά θέση μερικής απασχόλησης τον Οκτώβριο του 2010. Τότε, δεν είχε ιδιαίτερες απαιτήσεις. «Ηθελα να εξασφαλίσω κάποια χρήματα ώστε να έχω την άνεση να ψάχνω παράλληλα για κάτι καλύτερο», αναφέρει. Σήμερα όμως αυτή η απασχόληση αποτελεί τη μόνη επιλογή για εργασία.

Ο Βασίλης είναι ένας από τους νέους Ελληνες, οι οποίοι εργάζονται σε θέσεις μερικής απασχόλησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για το τέταρτο τρίμηνο του 2011, το ποσοστό των εργαζομένων με μερική απασχόληση ανήλθε στο 7,1% του συνόλου των απασχολουμένων. Από αυτούς 58,3% εργάζεται σε αυτό το καθεστώς επειδή δεν μπόρεσε να βρει εργασία πλήρους απασχόλησης.

Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, οι νέοι εκτίθενται περισσότερο από άλλες ηλικιακές ομάδες σε προσωρινές και επισφαλείς θέσεις εργασίας, οι οποίες επηρεάζονται άμεσα από τον κύκλο εργασιών των επιχειρήσεων, τις στρατηγικές μείωσης προσωπικού (last-in-first-out) και την επιλεκτική μείωση του χρόνου εργασίας ανάμεσα στους εναπομείναντες εργαζομένους, αναφέρει πρόσφατη μελέτη του ερευνητικού Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Παράλληλα, στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop) δείχνουν πως μεταξύ των ετών 2008 και 2010 το ποσοστό υποαπασχόλησης των νέων ηλικίας 15-24 ετών στις χώρες της Ε.Ε. αυξήθηκε κατά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες.

ΕΠΙΣΦΑΛΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑ. Το φαινόμενο δεν είναι νέο, εντείνεται όμως από την οικονομική κρίση, λέει ο Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργατικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. «Εχουμε να κάνουμε με προσωρινές θέσεις εργασίας και μάλιστα με μειωμένο ωράριο. Επομένως, λόγω του ευάλωτου χαρακτήρα αυτών των συμβάσεων καταστρατηγούνται τα δικαιώματα των εργαζομένων», αναφέρει και συμπληρώνει πως πολλοί νέοι επιλέγουν επίσης τη λύση της ανασφάλιστης εργασίας. Οπως επισημαίνει, αυτό θα τους επιβαρύνει στο μέλλον, κυρίως ως προς τον υπολογισμό των ετών για τη συνταξιοδότησή τους.

«Σήμερα δεν έχεις τη δυνατότητα να κάνεις προγραμματισμό για το μέλλον και υπάρχουν φορές που αναρωτιέμαι αν τελικά εξαργυρώνονται τόσα χρόνια διαβάσματος, μελέτης και εξετάσεων», λέει ο Βασίλης.

Μόνο το 2011 άλλαξε τέσσερις θέσεις μερικής απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένης της σημερινής του δουλειάς. Εργάστηκε τηλεφωνητής, υπάλληλος σε τράπεζα και σε τμήμα τεχνικής υποστήριξης. Οπως και οι περισσότεροι νέοι που προσέγγισαν τα «ΝΕΑ» για το ρεπορτάζ, ο Βασίλης δεν επιθυμούσε να φωτογραφηθεί διατηρώντας την ανωνυμία του. Η σύμβασή του λήγει σύντομα και θα αναζητά και πάλι δουλειά.

Οπως παρατηρεί, από τις αρχές του 2012 η υπερπροσφορά εργασίας και η μείωση των διαθέσιμων θέσεων έχουν αυξήσει τον ανταγωνισμό, αλλά και τις απαιτήσεις των εργοδοτών. «Πηγαίνεις σε συνέντευξη για μια θέση που είναι αντικειμενικά απλή και σου ζητούν ακόμα και συστάσεις», αναφέρει με πικρό χαμόγελο. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει προσαρμόσει το βιογραφικό του στις απαιτήσεις της εκάστοτε αγγελίας, διαγράφοντας από αυτό αρκετά προσόντα – ακόμα και το πτυχίο του – ώστε να τον επιλέξουν, λέει.