[Προβολείς] Μούμια γεμιστή

Δεν είπα κανένα ψέμα την Πρωταπριλιά, ούτε έσβησα τα φώτα μου στην Ωρα της Γης. Εχουν πάψει προ πολλού να με εμπνέουν οι επετειακές συγκινήσεις και ο βολονταρισμός που προϋποθέτουν. Πώς αλλιώς να το πω για να με αφήσουν στην ησυχία μου; Εξαντλήθηκα από τον πρωταθλητισμό δύο χρόνων και βάλε. Θα ξαπλώσω στο ταρτάν και θα κάνω τον ψόφιο κοριό μέχρι να με πάρουν σηκωτή τα φορεία, οι μασέρ και οι ψυχοβγάλτες με τα ισοτονικά. Για εύλογο χρονικό διάστημα δεν επιθυμώ επίσης να συμμετάσχω σε καμία μαζική πνευματική ανάταση. Βιβλία, σινεμά, μουσικές, θέατρα, όλα κομμένα. Μόνο την τηλεόραση θ’ αφήσω ανοιχτή να μαθαίνω τα νέα σας.

Πού ήσασταν, αλήθεια, νοικοκυραίοι άνθρωποι, ιδιοκτήτες και εξ αδιαιρέτου κληρονόμοι των συλημένων νεοκλασικών του Κέντρου; Γιατί αφήσατε να ρημάξει η μόστρα μας και με τι καρδιά την κάνατε προς Βου Που αφήνοντας το αμπέλι ξέφραγο στους ντεσπεράντος και τους πλάνητες; Μαθαίνω μάλιστα ότι τους τη μοσχονοικιάζετε αυτή τη μούμια κι ότι στη γέμισή της μπορεί να βρει κανείς όλο το ανθρώπινο δειγματολόγιο. Το πληρώσατε άραγε το χαράτσι για τα ακίνητα ή σας έπνιξε (και σας) η αγανάκτηση; Αν ρωτάτε για μένα, κι εγώ αγανακτώ που οι πολιτικοί μας δεν μπορούν να κυβερνήσουν κι ο λαός μας δεν θέλει να κυβερνηθεί. Ποιος το είπε αυτό; Ο Σόιμπλε ή εγώ;