[Ανορθόδοξα] Μήπως να ψηφίσω ΚΚΕ;

Χαράτσι της ΔΕΗ δεν πλήρωσα. Ο λόγος, απλός: το Ε9 μου είναι γυμνό, όπως ήμουν κι εγώ όταν με γέννησε η μάνα μου, παρθένο, πάλλευκο και αθώο, ως εκ τούτου κανείς δεν μου ζήτησε να πληρώσω. Στην πολιτική όμως σημασία δεν έχουν οι προθέσεις. Σημασία έχει το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, δικαιούμαι να αισθάνομαι ιδεολογικά συγγενής με το ΚΚΕ που αρνήθηκε κι αυτό, όπως διάβασα, να καταβάλει το χαράτσι. Και μάλιστα, σε αντίθεση με όλους αυτούς τους ιδιοκτήτες που φώναζαν, αγανακτούσαν και απειλούσαν θεούς και δαίμονες ότι δεν θα το πληρώσουν αλλά την τελευταία στιγμή πήγαν και στήθηκαν στην ουρά ταπεινωμένοι και άφραγκοι, το Κόμμα επέμεινε μέχρι τέλους με συνέπεια στη θέση του. Και, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, τα κτίριά του εξακολουθούν να διαθέτουν ηλεκτρικό ρεύμα. Θάρρος και αποφασιστικότητα χρειάζεται και, στο κάτω κάτω, έτσι ξεχωρίζουν οι πρωτοπορίες από τις μάζες της Ιστορίας οι οποίες τις χρειάζονται για να τους ανοίγουν τα στραβάδια τους τα μάτια, γιατί οι μάζες, σε αντίθεση με τις πρωτοπορίες, ενώ κάνουν τους καμπόσους μετά κιοτεύουν και στο τέλος πάνε και πληρώνουν τα χαράτσια.

Διαβάζοντας δε προχθές αποσπάσματα από το πρόγραμμα του ΚΚΕ, διαπίστωσα πως η ιδεολογική μου συγγένεια δεν σταματάει στο χαράτσι. Διότι η κ. Παπαρήγα δήλωσε πως αν το κόμμα της αναλάβει την εξουσία «θα αναπτύξει ό,τι πετάει και ό,τι κινείται σήμερα στην Ελλάδα». Ας μου συγχωρεθεί το επίπεδο του συλλογισμού, όμως με αυτό το «ό,τι πετάει» το φιλάσθενο μυαλό μου πήγε στους δυσάρεστους απογόνους των δεινοσαύρων που έχουν κατακλύσει τον ουρανό της πόλης και συμπεριφέρονται ως υπανάπτυκτα παράγωγα του άγριου καπιταλισμού. Κουτσουλάνε όπου βρουν, γουργουρίζουν απαίσια και χιμάνε μερικές φορές να σου αρπάξουν και το κρουασάν που εσύ ετοιμάζεσαι να βαφτίσεις στο εσπρεσάκι σου για να το απολαύσεις. Ασε που εκνευρίζουν και τον γάτο μου ο οποίος τα βλέπει να περνάνε πίσω από το κλειστό τζάμι του παραθύρου και δεν μπορεί ο κακομοίρης να τα αναλάβει για τα περαιτέρω, όπως τον καλεί η φύση του. Υποθέτω βέβαια ότι η κ. Παπαρήγα με αυτό το «ό,τι πετάει» θα εννοούσε την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής αεροπλάνων στην Ελλάδα που είναι όντως πολύ πίσω, όμως, αν είναι να αλλάξεις τον κόσμο γιατί να μην το κάνεις μια και καλή και να αφήσεις τα περιστέρια να αλωνίζουν ως υπανάπτυκτα που είναι;

Σε ένα μόνο σημείο διαφωνώ. Στην άμεση έξοδο της Ελλάδας από την Ευρώπη που προγραμματίζει η κ. Παπαρήγα. Οχι από διεστραμμένη ευρωποφιλία, που για πολλούς από μας δεν διαφέρει και πολύ στην τάξη των διαστροφών από την παιδοφιλία. Θα είχε όμως πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον, και ως μορφή και ως περιεχόμενο, αν οι υπόλοιποι ευρωπαίοι ηγέτες αναγκάζονταν να καθήσουν γύρω από το ίδιο τραπέζι με την ελληνίδα πρωθυπουργό για να συζητήσουν την κρίση χρέους. Το πιθανότερο είναι πως θα αποφάσιζαν να το διαλύσουν μια ώρα αρχύτερα κι έτσι θα τελειώναμε με την Ευρώπη χωρίς πολλά πολλά.