ΕΕ: στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 25 ετών η ανεργία

Η ανεργία ρίχνει βαριά σκιά πάνω από την Ευρώπη. Τα τελευταία στοιχεία που δημοσιοποίησε η Eurostat για τον Φεβρουάριο δείχνουν ότι η επιδεινούμενη οικονομική κρίση σε συνδυασμό με την πολιτική της δημοσιονομικής προσαρμογής οδηγούν τα ποσοστά των ανέργων στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας 25ετίας.

Ο ιδιότυπος στρατός των ανέργων αριθμεί πλέον 17 εκατομμύρια στις ισάριθμες χώρες της ευρωζώνης ενώ στο σύνολο των 27 μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης οι καταγεγραμμένοι άνεργοι αγγίζουν τα 24,5 εκατ. Το αντίστοιχο ποσοστό στην ευρωζώνη άγγιξε το 10,8% επί του οικονομικά ενεργού πληθυσμού.

Ελλάδα και Ισπανία κατέχουν για έναν ακόμα μήνα τα θλιβερά πρωτεία σε όλες τις υποκατηγορίες. Στην Ισπανία το σύνολο των ανέργων ξεπερνά τα 5,3 εκατ. με το ποσοστό να έχει ήδη αναρριχηθεί στο 23,6% από τον περασμένο Φεβρουάριο. Η ίδια χώρα έχει και το υψηλότερο ποσοστό ανέργων στις ηλικίες κάτω των 25 ετών (50,5%) καθώς και στους άνδρες ανέργους (23,3%). Ομως η Ελλάδα κατέχει – μακράν όλων των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών – τη χειρότερη επίδοση σε σχέση με την εξέλιξη της ανεργίας σε ετήσια βάση. Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία για τη χώρα μας ανεβάζουν το σχετικό ποσοστό στο 21% τον περασμένο Δεκέμβριο. Τον αντίστοιχο μήνα του 2010 όμως η ανεργία δεν ξεπερνούσε το 15%. Πρόκειται, δηλαδή, για εκτίναξη της ανεργίας κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες ενώ η αντίστοιχη αύξηση στην Ισπανία ήταν της τάξης των τριών ποσοστιαίων μονάδων. Αλλωστε, τα στατιστικά δείχνουν ότι και στη χώρα μας οι μισοί (50,4%) νέοι βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας. Μετά την Ισπανία και την Ελλάδα, τα υψηλότερα επίπεδα ανέργων σημειώνονται στην Πορτογαλία (15%) και την Ιρλανδία (14,7%).

Ιδιες πολιτικές. Οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου όμως δεν έχουν μόνο τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας μεταξύ των ευρωπαίων εταίρων. Κοινό στοιχείο των ίδιων χωρών είναι και η υιοθέτηση σχεδόν ταυτόσημων πολιτικών αντιμετώπισης του προβλήματος. Η προώθηση της επισφαλούς εργασίας, η υιοθέτηση ελαστικών μορφών απασχόλησης χωρίς ασφαλιστική κάλυψη και η παράκαμψη κάθε είδους εμποδίων που απορρέουν από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και το εργατικό δίκαιο αποτελούν τη συνισταμένη των μεταρρυθμίσεων σε Ρώμη, Μαδρίτη και Παρίσι.

Η κυβέρνηση του Μάριο Μόντι στην Ιταλία έχει ήδη έτοιμο το νομοσχέδιο το οποίο βρίσκεται προς συζήτηση στο Κοινοβούλιο και επιτρέπει στους εργοδότες να απολύουν με μειωμένες αποζημιώσεις έως και κατά 70% και να προσλαμβάνουν νέους εργαζομένους με συμβάσεις μαθητείας (stage) χωρίς ασφαλιστικές εισφορές.

Στην Ισπανία ο Μαριάνο Ραχόι θέσπισε από τις πρώτες εβδομάδες στην εξουσία ένα νέο πλαίσιο παρόμοιας κατεύθυνσης το οποίο προωθεί το καθεστώς μερικής απασχόλησης ως αντίδοτο στην εκρηκτική και διαρκώς διογκούμενη ανεργία.

Στη Γαλλία ο διάλογος περί της αντιμετώπισης της ανεργίας εντείνεται όσο πλησιάζει η διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών (22 Απριλίου – 6 Μαΐου). Ο νυν Πρόεδρος και υποψήφιος για δεύτερη θητεία Νικολά Σαρκοζί έχει δηλώσει ότι το γερμανικό μοντέλο της ευέλικτης εργασίας θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα για τη χώρα του. Ο ίδιος προτείνει τη θέσπιση της απασχόλησης για κοινωφελείς σκοπούς σε όσους ανέργους λαμβάνουν επίδομα ενώ έχει δηλώσει ότι θα επανεξεταστεί (σε περίπτωση επανεκλογής του) το καθεστώς διευθέτησης μισθών και ωραρίων εργασίας στις προβληματικές επιχειρήσεις χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι συλλογικές συμβάσεις.