[Προβολείς] Οι ζωές των άλλων…

Δεν μ’ αρέσει να υποστυλώνω ένα δημοσιογραφικό κείμενο με τσιτάτα, αλλά αυτή τη φορά θα κάνω στην άκρη να περάσει ο Γιάννης Τσαρούχης: «Ο,τι δεν τολμά να κάνει η αδικία γιατί είναι αποτρόπαιο, τολμά να το κάνει η δικαιοσύνη».

Με όχημα τη δικαιοσύνη γίνονται αυτές τις μέρες τερατώδη γιουρούσια στον ιδιωτικό χώρο των άλλων. Ενζενί των καναλιών με χειρουργικές μάσκες και το μικροφωνάκι-ψείρα στερεωμένο πάνω σε στολή δύτη, μπουκάρουν στα καταλύματα των μεταναστών και μας ξεναγούν σαν να είμαστε γκρουπ από Αμερικανάκια: από εδώ, κυρίες και κύριοι, οι κοιτώνες των ανδρών. Πιάστε τον παλμό του θανατερού ύπνου τους, αισθανθείτε την μπίχλα, τον κουρνιαχτό, την ανθρώπινη αποφορά, το κάλεσμα της πρέζας. Υπολογίστε το AIDS, την ηπατίτιδα C, το SARS, την κόρυζα, τη μελίγκρα που ενδημεί στις τρικολόρ συνθετικές κουβέρτες τους, μπείτε και στο μπάνιο, εάν σας κοτάει. Αλήθεια, γιατί δεν πλένονται, γιατί δεν κάνουν μπιντέ αυτοί οι άνθρωποι; Μήπως άκουσαν από το ραδιόφωνο ότι η Τζένη Μπαλατσινού και οι Ονιράμα έχουν να πλύνουν το αυτοκίνητό τους σαράντα δύο μέρες, καταπώς προπαγανδίζει το σποτ για τη διατήρηση των υδάτινων πόρων;

Αλλάζω κανάλι και σκέφτομαι την ώρα και τη στιγμή που θα μας πετάξουν από τη Σένγκεν. Τότε που, αντί για την επίδειξη ταυτότητας, θα δείχνουμε στο τελωνείο μέχρι και την απόληξη του παχέος εντέρου μας. Σκέφτομαι και το ισχυρό ενδεχόμενο να πληρωνόμαστε μια μέρα με ισοτιμία πακιστανικής ρουπίας και έτσι μου ‘ρχεται να χωθώ κι εγώ κάτω από την παλιά τρικολόρ συνθετική κουβέρτα μου. Κι αν μυρίζει λιγάκι ναφθαλίνη, τι πειράζει; Με τους βενζολικούς της δακτύλιους έχουν φτιάξει κεφάλι άλλοι, πολύ καλύτεροι από μένα. Ο δήμαρχος που δεν θέλει ΧΥΤΑ κι ανθρώπινα σκουπίδια στην περιοχή του. Ο υπουργός που με το προεκλογικό δρεπανηφόρο του θερίζει την αταξία, την ανομία και το χάος που έσπερνε. Κι εγώ που πατάω σε ρείθρα με βρωμόνερα κι έχω στο κεφάλι μου ένα ακροκέραμο να με ξιπάζει.