Ελεγχόμενη χαρακτηρίζουν πηγές από την Τράπεζα της Ελλάδος την κατάσταση στο μέτωπο των συνεταιριστικών τραπεζών, μετά την ανάκληση των αδειών τριών ιδρυμάτων την προηγούμενη εβδομάδα και τη μεταφορά των καταθέσεών τους ύψους 340 εκατ. ευρώ στην Εθνική Τράπεζα, κατόπιν διαγνωστικής διαδικασίας. Με εξαίρεση δύο συνεταιριστικές τράπεζες, της Ηπείρου και της Εύβοιας, οι οποίες βρίσκονται σε διαδικασία κεφαλαιακής ενίσχυσης, χωρίς ωστόσο να υπάρχει ανησυχία ως προς την έκβασή τους από την κεντρική τράπεζα, οι υπόλοιπες διατηρούν δείκτες που δεν εμπνέουν ανησυχία.
Παρά το πρωτόγνωρο της όλης διαδικασίας ακόμη και για έμπειρα στελέχη της εγχώριας νομισματικής Αρχής, μέχρι στιγμής όλα έχουν κυλήσει ομαλά και βάσει προγράμματος, χωρίς να υπάρξει αναστάτωση του αποταμιευτικού κοινού. Από την Τράπεζα της Ελλάδος δηλώνουν ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι το σύνολο των καταθέσεων των συνεταιριστικών Αχαΐας, Λαμίας και Λήμνου – Λέσβου που έβαλαν λουκέτο διασώθηκαν, υπογραμμίζοντας ότι σε όλες τις περιπτώσεις έως τώρα (Proton Bank, Τ Bank) οι καταθέτες αποζημιώθηκαν στο 100% και όχι μέχρι του ορίου των 100.000 ευρώ, όπως προβλέπεται από την ελληνική νομοθεσία.
Το επόμενο βήμα στις τρεις τράπεζες των οποίων η λειτουργία σταμάτησε προβλέπει τη δραστηριοποίηση του εκκαθαριστή, ο οποίος θα κληθεί να ρευστοποιήσει τα περιουσιακά τους στοιχεία για να πληρωθούν κατά προτεραιότητα οι νόμιμες αποζημιώσεις των 187 εργαζομένων, που μετά την ανάκληση των αδειών έχασαν τη δουλειά τους. Στη συνέχεια θα αποζημιωθεί το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), που λειτούργησε ως ασπίδα για την προστασία των αποταμιεύσεων, και τελευταία οι μεριδιούχοι, οι οποίοι δεν αναμένεται να λάβουν τίποτα.
Σε σχέση με τα δάνεια, προβλέπεται ο διαχωρισμός τους σε υγιή και κόκκινα. Τα πρώτα θα μεταφερθούν κατά πάσα πιθανότητα σε άλλη τράπεζα, ενώ για τα επισφαλή θα υπάρξει κυνήγι των οφειλετών από τον εκκαθαριστή. Χθες ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, με αφορμή δημοσιεύματα στον κυριακάτικο Τύπο, διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης προκειμένου να ελεγχθεί το κατά πόσο δόθηκαν δάνεια με μη τραπεζικά κριτήρια, για το αν προκύπτουν ποινικές ευθύνες των υπευθύνων τους και αν στοιχειοθετείται η διάπραξη αδικημάτων, όπως αυτά της απάτης και της υπεξαίρεσης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι και στις τρεις τράπεζες οι καθυστερήσεις ξεπερνούσαν το 50% του χαρτοφυλακίου χορηγήσεών τους, ενώ ο δείκτης «κόκκινων» δανείων προς ίδια κεφάλαια κυμαινόταν από 125% έως 274%, καθιστώντας αδύνατη τη συνέχιση της λειτουργίας τους, με δεδομένα τα σημαντικά προβλήματα κεφαλαιακής επάρκειας και ρευστότητας που αντιμετώπιζαν.