Ο Αμλετ βίωσε την κρίση στην Πλατεία Εξαρχείων

Στον δρόμο για την Πλατεία Εξαρχείων επικρατεί το αδιαχώρητο την ώρα που συγκεντρώνονται οι διαδηλωτές της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων «ενάντια στη μαφιόζικη βία». Εκεί βρίσκονται και οι ηθοποιοί της ομάδας Minus [two] που ανεβάζουν θέατρο δρόμου. Με πέτρες και ποτήρια περιχαρακώνουν τον σκηνικό χώρο στην πλατεία για να εμφανιστεί ένας Αμλετ εμπνευσμένος μεν από το κείμενο του Σαίξπηρ, βουτηγμένος δε στην κρίση της ελληνικής κοινωνίας.

«Ξεκινά η παράσταση “Ο Αμλετ αυτοκτόνησε”» αναγγέλλουν οι διαδηλωτές με ντουντούκες. Η παράσταση δεν είναι μέρος της πορείας. Καθένας, άλλωστε, έχει τον τρόπο του να διαμαρτυρηθεί. Κάποιοι φέρνοντας το θέατρο στις γειτονιές. «Μη μιλάς. Θέλω να ακούσω τι λένε» λέει ένας νεαρός στον φίλο του. Ξάφνου, ένας σκύλος ορμά στην αυτοσχέδια σκηνή. Μια ηθοποιός ταράζεται, αφήνει τον φακό που κρατά… Οι ήρωες (που όλοι μαζί είναι ο… Αμλετ) βγαίνουν για λίγο από τα όρια. Γίνονται ένα με τους θεατές. «Ολα με απειλούν» αναφέρει ένας. Μια κυρία στο πλήθος δεν κρατιέται και φωνάζει συνθήματα κατά της εξουσίας και των πολιτικών. Ανάμεσα σε περαστικούς και διαδηλωτές βρίσκεται και μια παρέα από Ιταλίδες. Γυρίζουν, λένε, μια ταινία μικρού μήκους για την κρίση και έχουν επιλέξει την παράσταση ως κομμάτι της. Ενας χρήστης ναρκωτικών ουσιών πλησιάζει τους ηθοποιούς. Εκείνοι απομακρύνονται ώσπου να μάθουν τι θέλει. «Ενα φυλλάδιο για να διαβάσω για την παράσταση θα ήθελα» διευκρινίζει. «Αυτό είναι το ζητούμενο» λέει η σκηνοθέτιδα Στέλλα Μαρή που παίζει στην παράσταση μαζί με τους Ανδρέα Ανδρεάδη, Κατερίνα Γκατζόγια, Χαρά Κονταξάκη, Αγγελική Μπίνη, Στέφανο Σπετσιέρη. «Να βρεθούμε κοντά σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη να ξεφύγουν ή που δεν μπορούν – και για λόγους οικονομικούς – να πάνε στο θέατρο».