[Φαινόμενα] Ποιος «ανέστησε» τον Τζέι-Αρ;

Θυμόμαστε τη δεκαετία του 1980; Ηταν πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ρόναλντ Ρίγκαν και στο τέλος της ο Μπους πατήρ, όταν έγινε και η πρώτη μεγάλη πολεμική επιχείρηση στον Περσικό κόλπο. Ηταν η δεκαετία που η παγκόσμια οικονομία ήταν προσανατολισμένη στο πετρέλαιο. Ηταν η δεκαετία που πέθανε από AIDS ο Ροκ Χάτσον, γεγονός που έγινε αφορμή για μια παγκόσμια εκστρατεία ενημέρωσης.

Ηταν και η δεκαετία που προβλήθηκε το μεγαλύτερο τηλεοπτικό σουξέ όλων των εποχών, η σαπουνόπερα «Ντάλας» (από το 1978 ώς το 1991, επί 14 συνεχόμενες σεζόν), η οποία ανέτρεψε τηλεοπτικά δεδομένα και εισήγαγε έναν «εικονοκλαστικό» κεντρικό χαρακτήρα. Τον περίφημο Τζέι-Αρ που το τηλεοπτικό κοινό «λάτρευε να μισεί», με τον Λάρι Χάγκμαν στον ομώνυμο ρόλο. Εμεινε στην ιστορία σαν χαρακτηριστική φιγούρα των ’80s, με το καουμπόικο καπέλο που δεν αποχωριζόταν σήμα κατατεθέν του. Το εν λόγω αντικείμενο δε μαζί με μερικά ακόμη από το τηλεοπτικό ράντσο Σάουθφορκ, που αποτελούσε την περιουσία της οικογένειας Γιούιν του «Ντάλας», εκτίθενται στο Smithsonian National Museum of American History.

Για όσους θεωρούν υπερβολή τη μουσειακή συντήρηση αντικειμένων από σαπουνόπερα, το «Ντάλας» υπήρξε κάτι περισσότερο από αυτό. Το επεισόδιο του 20^ού κύκλου «Ποιος σκότωσε τον Τζέι-Αρ;» έχει συμπεριληφθεί στα 100 καλύτερα τηλεοπτικά έργα όλων των εποχών από το περιοδικό «TIME» και το είδαν 90 εκατομμύρια Αμερικανοί και συνολικά 350 εκατομμύρια τηλεθεατές στις 57 χώρες που προβαλλόταν τότε η σειρά. Λέγεται ότι στη γειτονική Τουρκία διέκοψε η Βουλή τη συνεδρίασή της την ώρα της προβολής του για να το δουν οι εκπρόσωποι του λαού.

Εκείνο το σουξέ προφανώς θέλει να αναβιώσει το κανάλι ΤΝΤ, που λανσάρει τη συνέχεια της σειράς και όχι ένα ριμέικ της. Η έναρξή της ή, μάλλον, η επανεμφάνισή της, όπως προτιμούν να διαφημίζουν οι παραγωγοί, έχει προγραμματιστεί για τον ερχόμενο Ιούνιο. Διαθέτει τους ίδιους κεντρικούς χαρακτήρες που εμφανίζονται ηλικιωμένοι, τον Λάρι Χάγκμαν σχεδόν 80χρονο, στον ίδιο ρόλο του σκληρού, κυνικού, αμετανόητου Τζέι-Αρ, τον Πάτρικ Ντάφι στον ρόλο του Μπόμπι και τη Λίντα Γκρέι σε αυτόν της συζύγου του Σου Ελεν – σαν κέρινο ομοίωμα του παλιού εαυτού της από τα λίφτινγκ.

Ωστόσο, η ιστορία συνεχίζεται με βασικούς χαρακτήρες τα παιδιά των αδελφών Γιούιν: τον Τζον Ρος Γιούιν τον 3^ο που είναι γιος του Τζέι-Αρ και τον Κρίστοφερ που είναι ο υιοθετημένος γιος του Μπόμπι, οι οποίοι συγκρούονται όπως οι γονείς τους. Ο Τζον Ρος ενδιαφέρεται για τα πετρέλαια της οικογένειας και τα πλούτη και ο Κρίστοφερ για το ράντσο και τα κοπάδια με τα γελάδια.

Αλλά η υπόθεση «Ντάλας» δεν ήταν απλή, καθώς δεν παρουσίαζε απλώς την ιστορία της οικογένειας Γιούιν από το Τέξας με το ράντσο Σάουθφορκ και τις πετρελαιοπηγές, αλλά τη σύγκρουση μεταξύ δύο κόσμων και δύο διαφορετικών οικονομιών τόσο στην Αμερική όσο και τον κόσμο ολόκληρο. Από τη μια ο παραδοσιακός πλουτισμός από τη γη και τα κοπάδια και από την άλλη ο αιφνίδιος από τις πετρελαιοπηγές και η απίστευτη δύναμη που αποκτούσαν οι μεγιστάνες του πετρελαίου.

Η προβολή του «Ντάλας» σηματοδότησε την εποχή που η Αμερική άρχισε να διαμορφώνει μια όλο και πιο υλιστική σκέψη και η σαπουνόπερα αποτέλεσε εργαλείο για τη λαϊκή αποδοχή των νέων «αξιών», του κυνισμού και του γιαπισμού.

Εχει άραγε αντίστοιχα κορυφαία ζητήματα να αντιμετωπίσει η συνέχεια του «Ντάλας» και διαθέτει η νέα γενιά των Γιούιν τη δυναμική που είχαν οι ρόλοι των προκατόχων τους; Στο μόνο, προς το παρόν, που φαίνεται να απαντά πάντως η συνέχεια του αλλοτινού τηλεοπτικού θρύλου είναι στη νοσταλγία, που αποτελεί πάντα το λαϊκό καταφύγιο σε καιρούς οικονομικής κρίσης.