Η γυμνή αλήθεια του Εντγκάρ Ντεγκά

Τη χρονιά που γεννήθηκε ο Εντγκάρ Ντεγκά (1834), ο Ευγένιος Ντελακρουά και ο Ενγκρ απολάμβαναν την αποδοχή της παρισινής ελίτ, ενώ ο Μπαλζάκ είχε μόλις ξεκινήσει την «Ανθρώπινη κωμωδία». Τη χρονιά του θανάτου του, το 1917, ο Πικάσο είχε ήδη δημιουργήσει αίσθηση με τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» (1907) και ο Μαρσέλ Προυστ με την κυκλοφορία τού «Από την πλευρά του Σουάν» (1913). Με το αισθητικό του μανιφέστο και το έργο του ο μεγάλος ιμπρεσιονιστής κλείνει τον 19ο αιώνα και εισάγει στις αποκαλύψεις τού 20ού. Η μεγάλη έκθεση στο Μουσείο Ορσέ του Παρισιού με τίτλο «Ο Ντεγκά και το γυμνό» περιγράφει την εξέλιξη της τέχνης του από την «ακαδημαϊκή» μελέτη των γυμνών πορτρέτων μέχρι την εγγραφή του σώματος στην ημερήσια ατζέντα του μοντερνισμού. Βασικό στοιχείο του σπουδαίου δημιουργού – μαζί με τις χορεύτριες και τα άλογα -, το γυμνό σώμα αναπαρίσταται με όλες τις τεχνικές: γλυπτά, σχέδια και, κυρίως, παστέλ. Η έκθεση αποτελεί συνέχεια των αφιερωμάτων στον Κλοντ Μονέ (1840-1926) και, πιο πρόσφατα, στον Εντουάρ Μανέ (1832-1883).