[Προβολείς] Φουστανελίτσα κολλαριστή

Αν ήμασταν όπως παλιά, αντί να συγκρίνουμε το ΑΕΠ με αυτό του Μπανγκλαντές, θα ετοιμαζόμασταν τώρα για την παρέλαση. Οι πιτσιρικάδες από νωρίς στα πεζοδρόμια με το χάρτινο σημαιάκι κι οι λυκειόπαιδες φουλ στις ορμόνες και στη βαρεμάρα θα κοίταζαν τα κορίτσια να στριφώνουν τη στολή τους κάθε χρόνο και μια παλάμη ψηλότερα. Οι φωτογράφοι δεν θα διαγκωνίζονταν για ένα πλανάκι με γιαουρτώματα, αλλά θα είχαν πέσει μπρούμυτα να πετύχουν το συγκλονιστικότερο μίνι.

Αν ήμασταν όπως παλιά, δεν θα ασχολιόμασταν τώρα με τους σαλεμένους που κάνουν ασκήσεις κατάληψης της εξουσίας σε βουνά και εγκαταλειμμένα νταμάρια, αλλά θα υπολογίζαμε τις πιθανότητες να ξανακερδίσουμε τη Γιουροβίζιον. Θα συγκρίναμε το απισχνασμένο κοριτσάκι του προχθεσινού τελικού με την Παπαρίζου και θα παραγγέλναμε στου Γκοτιέ καμιζόλες sur mesure σαν κι αυτή που φόρεσε η Βίσση και πλήρωσε η ΕΡΤ.

Αν ζούσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, δεν θα χρειαζόταν κοτζάμ κυβέρνηση να δώσει όρκο «ή ταν ή επί τας» για την παρέλαση της 25ης Μαρτίου, παρά θα έτρεχε να καπαρώσει θέση στην εξέδρα δίπλα στους κατά τόπους Μητροπολίτες. Το άγημα θα απέδιδε τιμές και ο πατέρας του παγκόσμιου πρωταθλητή Χονδροκούκη δεν θα έβγαζε φετβά κατά των πολιτικών που θέλουν μια χειραψία με το παιδί του. Σαν να μη μας έφτανε η φτώχεια μας, κουτοπονηρέψαμε κι από πάνω.